KORONKA

Stevie i jego miniaturka

2012-02-16T16:31:00.000+01:00

Kiedy Hania zobaczyłam Stevie'go myślała, że to poduszka dla Niej. Kiedy jej powiedziałam, że poduszkę dostanie mały chłopczyk, nie ona, zaczął się dramat. Masz ci los! Nie mogłam patrzeć na łzy dziecka. Uszyłam również dla niej Stevie'go

:-)

Hania pokochała go i teraz już nie płacze.

Weronika powiedziała jej jednak, że jak nie posprząta w pokoju to Stevie nie będzie chciał u niej mieszkać. Póki co jeszcze mieszka, na Hani łóżku z innymi poduszeczkami.

A tu Stevie ze swoją miniaturką:

Słodko nie? :-)

Jeszcze raz dzisiaj pozdrawiam Was pączkowe obżartuchy, ha!

koronka

"Upiekłam" muffinkę bo nie wolno mi jeść pączków :-(

2012-02-16T10:57:00.000+01:00

Niestety, nie mogę jeść pączków, muffinek zresztą też :-(

Dobrze, że chociaż popatrzeć na nie mogę, uszyć...

Ta muffinka powstała według przepisu Frederica:

http://countrykittyland.blogspot.com/2011/11/something-green.html

Frederica jest dla mnie mistrzem szycia, kreowania, dobierania kolorów, stylizacji... i wielką inspiracją!

Ja moją muffinkę jeszcze dopracuję, powstanie też cały komplet podkładek pod kubeczki. Kawa, postawiona na takiej podkładce, smakuje słodko :-)

Pozdrawiam Was serdecznie i, choć ja jeść nie mogę, to Wam życzę przepysznych pączków!

koronka

Strych, kot i stara szafa

2012-02-12T14:18:00.000+01:00

Jak zobaczyłam te kotki na blogu Ani pomyślałam sobie, że w tle mojej ostatniej zwierzęcej "tfurczości" nie może takiego zabraknąć. Ania pokazała je z tyłu, ja z przodu. Mój wyszedł tak:

Nie mogę pokazać go razem ze wszystkimi zwierzętami bo mam taki sajgon w domu, że pochowały się do szafy (coby się nie zakurzyć;-). A robimy tylko mały remont stryszku...

W sumie te trzy rzeczy wymienione w tytule niewiele mają wspólnego ale wokół nich kręci się kilka ostatnich dni mojego życia więc taki przyszedł mi do głowy :-) Poza tym kot, strych i stara szafa w rzeczywistości mają bardzo dużo wspólnego, czyż nie?

Szafę na pewno pokażę w całej okazałości przy innej okazji. Dziś skupiłam się na kotku, któremu nadaj imię Ania.

Pozdrawiam

koronka

Miniaturowa Tilda

2012-02-10T15:56:00.000+01:00

Uszyłam drugą miniaturową Tildę.

Tym razem to nie aniołek tylko mini elegantka.

Dla pokazania jej wielkości prezentuję ją z Weroniką. Weronika ma ok. 36 cm.

Razem z moja poprzednią miniaturką wyglądają tak:

Ta jest odrobinkę mniejsza.

Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego weekendu!

koronka

Miłość braterska czyli Stefan and Stevie ;-)

2012-02-08T10:18:00.000+01:00

Stefan

Doszyłam Stevie'mu starszego brata :-) Ma na imię Stefan. (Starszy bo większy.)

Uszyty w tej samej kolorystyce, użyłam jednak jako podstawy tkaniny beżowej w kropki. Razem z Anabelką (niech jej będzie...) tworzą fajną gromadkę i wszystkie razem powędrują do pokoju małego chłopczyka :-)

Dzieciowe pozdrowienia ślę...

koronka

Serca dwa

2012-02-07T11:34:00.000+01:00

Ja wiem, że to nic szczególnego. Czasem jednak jest taki dzień, że mam ochotę szyć, a nie wiem co. Mam mnóstwo pomysłów w głowie i nie wiem, który pierwszy realizować. Albo kupie piękne tkaniny i chcę natychmiast coś z nich mieć. Jestem wielką pasjonatką tkanin, kolorów... Czasem wystarczy, że je po prostu mam, patrzę na nie, kupuję. Szkoda, że w Polsce ładne tkaniny są drogie :-( Moim marzeniem jest mieć kiedyś sklep z tkaninami, pokazywać co można z nich fajnego uszyć, patrzeć na nie wszystkie, podziwiać... Kiedyś na pewno moje marzenie się spełni.

Zamówiłam jakiś czas temu tkaniny, które totalnie mnie rozłożyły swoją urodą. To serduszko jest z nich uszyte. Len i pastele. Czego chcieć więcej? Do tego delikatny deseń.

Nie widziałam jeszcze co z nich powstanie ale chciałam aby było to coś, co mogę mieć ciągle na oku. Uszyłam ot takie serce, nie wypchane, które można powiesić gdziekolwiek lub nawet potraktować jako zakładkę do książki. Za chwilę powstało drugie.

Ta kolorystyka również bardzo mi się podoba: beż, biel, błękit i czerwień. Akurat do pokoju małego chłopczyka, na przykład :-)

Takie nic właściwie, a ja się delektuję. Ba! Nawet pisać o tym mogę :-) Zboczenie? Nie, chyba nie to, raczej PASJA...
A może dlatego, że Walentynki...? Kto wie...

Po prostu świnka!

2012-02-02T08:50:00.001+01:00

Jak zobaczyłam te świnki to strasznie mi się spodobały. Tamte są z papieru ale ja chciałam uszyć taką poduszkę. No i spróbowałam...

Miała być Anabelką lub Mufinką, a co wyszło? Po prostu świnka :-(

Chciałam aby Stivie miał koleżankę...

Podoba Wam się? Nieee? No właśnie. Mi też nie :-(
Miała mieć jeszcze w kieszonce serducho ale za karę jej nie uszyję!

Zobaczcie za to jakie piękne sowy uszyła Sabinka! TU. Zakochałam się w tych Jej SÓWKACH...

Wejdźmy na schody...

2012-01-27T12:12:00.001+01:00

Zaprosiłam Was już do mojej kuchni, zaprosiłam do ogrodu, a teraz wejdźmy proszę dalej, na schody. Są czyściutkie, wyszorowane przed chwilą więc można na nich nawet posiedzieć :-) Będziemy tak spacerować po moim domu aż wreszcie kiedyś trafimy do salonu i wypijemy kawę :-)

Mam w domu białe schody. Niektórym się wydaje, że jest z nimi mnóstwo pracy. Otóż nie jeśli nie chodzi się po nich w butach. U nas się nie chodzi. Wystarczy przetrzeć je raz w tygodniu, odkurzać co dwa dni i raz na miesiąc czy półtora umyć porządnie cifem. Efekt jest taki, że ona zawsze wyglądają czysto :-) No moje nie zawsze, przynajmniej dla mnie :-)

Polecam bardzo. Moim zdaniem wyglądają efektownie.

Idziemy do góry. Na półpiętrze wiszą obrazy podświetlane z boku.

Jeden taki:

A drugi taki:

Tematyka nie jest przypadkowa, powiązana z moim nazwiskiem :-)

Oprócz białych schodów mamy też białe drzwi i listwy przypodłogowe. Wystarczy dać inny odcień i nic się nie zlewa, wręcz przeciwnie, jest nawet mały kontrast (widać na poniższym zdjęciu). Dużo w moim domu jest bieli. Co zrobić po prostu kocham ten kolor. W "białym" domu zawsze wydaje się czysto, spokojnie... Można tu odpocząć.

Na pewno nie spodoba się tu nikomu kto lubi kolorowe ściany :-) Ściany też pomalowane są głównie na złamaną biel, lekko wpadającą w ecru. Oprócz pokoju syna gdzie można znaleźć na ścianie błękit oraz wybranych ścian w salonie i kuchni, które są beżowo-szare. Teraz będziemy kończyć jeszcze jeden pokój i tam będzie beż.

W takim domu jest o tyle fajnie, że można sobie dobierać kolor dodatków w zależności od nastroju czy pory roku. Nie jestem skazana na jeden kolor. Teraz czuję potrzebę delikatnego różu i pastelowej zieleni. Wiosny mi się chce...

Pozdrawiam

koronka

Stevie

2012-01-23T14:09:00.000+01:00

Wciąż zauroczona i zainspirowana nowymi podkładkami firmy home&you uszyłam Stevie - go. Jest owieczką choć nie wiem czy nie przypomina bardziej krowy :-) ale tak nie miało być.

Wersja wyostrzona

I wersja pudrowa, nie mogłam się zdecydować.

Poduszka jest dla małego chłopca ale myślę, że dziewczynka również by się ucieszyła.

Mam nadzieję, że zarówno Wam jak i dziecku się spodoba :-)

Beeee.....

A podkładka home&you, która mnie zainspirowała, wygląda tak:

Pozdrawiam

koronka :-)

Róż na przekór bieli za oknem :-)

2012-01-21T22:55:00.000+01:00

Ostatnio róż króluje na moim blogu. Kto go nie lubi to oznajmiam, że ta tkanina już się pomału kończy :-) Ale jeszcze jest...

Uszyłam torebkę z wykroju z tildowej książki. (Dla małej dziewczynki, nie dla mnie ;-)

Więc: powyższa torebka, poduszka z poprzedniego postu...:

i ta sukieneczka...:

...na lali której nie pokazywałam...

...powstały z różowej zasłonki. Póki co, resztki idą na półkę. Żeby nie było za słodko.

Słodkich snów!

koronka ;-)

Przesłodka poduszka!

2012-01-19T15:03:00.000+01:00

Postanowiłam uszyć poduszkę - prezent dla mojej chrześnicy na drugie urodziny. Wyszła taka słodka! choć nie spodziewałam się, że w ogóle mi wyjdzie bo nie miałam żadnego wykroju. Nie miałam również na tyle dużej kartki, żeby sobie ją narysować, więc rysowałam prosto na tkaninie! Na pewno do ideału jej daleko ale co tam, wyszła tak:

Tylko przytulać! :-)

A inspiracją do jej uszycia była nowa podkładka firmy home@you, o ta:

Nie widziałam jej w rzeczywistości, tylko to zdjęcie ale mi się podoba. Mają jeszcze kota i owieczkę więc zachęcona powodzeniem na pewno jeszcze będę szyć. Tym razem może wersję dla chłopczyka.

Póki co jeszcze kilka zdjęć króliczka. Uwielbiam pastelowe kolory, paseczki, kropeczki...ech :-)

Ja to tylko do dzieci się nadaję :-)

Miało być o prezentach świątecznych jakie dostali moi bohaterowie ale trochę mi się rodzina pochorowała i nie zrobiłam jeszcze ładnych zdjęć. Na pewno wkrótce wrócę do tematu.

Pozdrawiam serdecznie

koronka

Konkurs Blog Roku 2011

2012-01-15T18:37:00.000+01:00

Mój blog bierze udział w konkursie Blog Roku 2011. Ja jakoś nie bardzo potrafię się promować i robię to dość późno ale jeszcze jest czas (kilka dni). Gdyby ktoś miał ochotę zagłosować na:
m-koronka.blogspot.com
To należy wysłać SMS o treści:
H00708
Na numer:
7122
Uwaga! W treści sms-a znajdują się zera, a nie literki "O" Koszt wysłania sms-a to: 1,23 zł brutto.
Dzięki wielkie!

Choroby nas trochę zmogły więc: ja chora, Hania chora i Weronikę też już rozkłada. Jak tylko będziemy zdrowe to do Was wracamy! Trzymajcie się cieplutko i zagłosujcie na nas, jeśli lubicie nasz blog :-)

koronka

PS. Na koniec taki mały cukiereczek (uszyty w międzyczasie przeze mnie) :-)

I tu z większym:

Opowieść wigilijna cz. III

2012-01-08T21:07:00.000+01:00

Po pysznej kolacji przyszedł czas na zdjęcia rodzinne. Poniżej kilka pozycji z albumu Weroniki i Błażeja.

Chciałam jeszcze pokazać Wam jakie piękne dostali prezenty. A tyle ich było! Zobaczcie!

Niestety nie zdążyłam dziś zrobić zdjęć, przepraszam! Skupiłam się na rozbieraniu własnej choinki i chowaniu ozdób świątecznych. Weronika też zamierza pomału rozbierać swoje drzewko ale dopiero jak pokaże Wam prezenty więc jeszcze chwilkę.

Chciałam bardzo, bardzo podziękować Wam za cudowne komentarze, które zostawiacie pod moimi postami. Cieszę się, że możemy wzajemnie sprawiać sobie przyjemność, ja Wam postami, a Wy mi tym, że je czytacie :-)

Pozdrawiam serdecznie

koronka

Opowieść wigilijna cz. II

2012-01-07T19:57:00.000+01:00

Jak już ubrali choinkę zaczęli nakrywać do kolacji. Wszystko czekało gotowe w kuchni, wystarczyło tylko podgrzać. Najpierw Weronika rozsypała sianko na stole i przygotowała naczynia i sztućce.

Nad stołem powiesiła girlandę z serduszek uszytych specjalnie na święta.

Potem rozłożyła piękny, świąteczny obrus.

Postawiła świecznik, a pod nim opłatek.

Babcia upiekła kilka makowców i ciasto drożdżowe oraz chleb i bułki.

(Te wspaniałe wypieki specjalnie dla Weroniki i Błażeja upiekła moja mama z tatą przy okazji pieczenia dla nas na wigilię :-) Smak makowca moich rodziców jest po prostu obłędny i można jeść go przez dwa tygodnie i wciąż jest świeży! Mam jeszcze kilka kawałków zamrożonych więc jak ktoś ma ochotę spróbować to zapraszam :-)

Tak wyglądał stół kiedy znalazły się na nim wszystkie potrawy. Jest również najmniejsza na świecie szopka :-)

W tle widać kolejną ozdobę Weroniki - wieniec oraz mikołajka.

Cały dom Weronika przystroiła pięknie na te święta. Nad sofą zawiesiła świąteczną girlandę. Zawisł tam również renifer, którego już wcześniej prezentowałam.

Piękny wazon ozdobił stolik (moja mama zrobiła go dla Weroniki na święta). Zasłoniłam go niechcący, gapa za mnie, ale jutro jeszcze o nim będzie.

Jutro pokażę jakie prezenty dostali oraz ich zdjęcia rodzinne ze świąt, zapraszam!

Przeciągnęła mi się ta wigilia ale zawsze pojawią się jakieś nieprzewidziane okoliczności i popsują plany zdjęciowe :-)

Opowieść wigilijna cz.I

2012-01-01T19:33:00.001+01:00

Otóż święta w tym roku rodzina Weroniki i Błażeja miała piękne i magiczne. Było dużo przygotowań, zakupów, sprzątanie...

Wszyscy byli ubrani bardzo stosownie ale najładniej wyglądała Hania.

Wieczór zaczęli od ubierania choinki. Cały rok czekali na tę magiczną chwilę. Błażej kupił drzewko już dzień wcześniej.

Kupił również bombki, światełka, a łańcuchy Weronika z Hanią i babcią Wandą zrobiły same.

Były również dzwoneczki i inne ozdoby.

Hania wśród bombek czuła się wspaniale. Tyle na raz kolorowych i błyszczących kuleczek!

Dwie "się" zbiły i nikt nie wie jak to się stało... Ale oj tam! Kto by się tym przejmował.

Ubieranie choinki Błażej zaczął od rozplątania i powieszenia lampek.

A kiedy powiesił je już na drzewku...

... Hania wieszała bombki.

Tata też miał swój udział w wieszaniu ozdób...

I mama też.

A babcia Wanda podawała im bombki.

Hanusia nie mogła się zdecydować, czy fajniej jest kuleczki wieszać na choinkę...

...czy je stamtąd zdejmować :-)

Weronika zachęcała ją jednak do wieszania.

I tak wspólnymi siłami choinka została ubrana :-)

c.d.n.

Proces przygotowań do Świąt Bożego Narodzenia

2011-12-27T22:41:00.000+01:00

W komentarzach pod jednym z poprzednich postów napisałyście, że choinkę ubieracie w wigilię lub dzień przed. Ja rozumiem, że każdy ma swoje tradycje, często wyniesione z domu. Święta Bożego Narodzenia są dla mnie tak wyjątkowe, że lubię je celebrować jak najdłużej... przed :-)
Czas Bożego Narodzenia to najważniejszy dla mnie czas w roku. Przygotowania do świąt to proces, na który składa się wiele czynników. Najpierw wypatruję pierwszych ozdób w sklepach, które faktycznie pojawiają się z roku na rok coraz wcześniej. Mnie to osobiście nie przeszkadza, ba! nawet mi to odpowiada bo czekam cały rok na każdy symptom zbliżających się świąt. Kiedy już zobaczę pierwsze ozdoby w sklepach to staję przed nimi i myślę: łał! zaczyna się, to już musi być naprawdę niedługo! Dla mnie jest to również znak, że powinnam zacząć w domu generalne porządki świąteczne i, jak żadne inne, te sprawiają mi przyjemność bo wiem, że to na święta! Potem zaczynam powoli rozglądać się za prezentami, robić rozeznanie co i kto by chciał dostać (zazwyczaj ze dwa miesiące przed już wiem z kim i gdzie spędzimy święta). Kiedyś każdą wigilię spędzaliśmy u babci Waci, a w pierwszy dzień świąt jechaliśmy do drugiej babci, odwiedzaliśmy też stryja, i moją kuzynkę Małgosię. Odkąd mamy własny dom święta spędzamy u nas, z rodzicami, teściami, w zeszłym roku udało się nawet spędzić je moim bratem i Jego rodziną, którzy mieszkają baaardzo daleko. I to też było niesamowite bo Oni jechali, jechali i jechali i było tyle śniegu w całej Europie, że cały czas była niepewność, czy w ogóle dojadą! Na szczęście udało się, dojechali szczęśliwie, choć późno bo na 21 godzinę i wtedy zaczęliśmy wigilię i było cudowanie.
Wracając do przygotowań... Kiedy już uporam się ze sprzątaniem , a jest to mniej więcej w połowie grudnia :-) (ale mam tempo!, co?), no czasem wcześniej, własnie tak po 6 XII, wtedy zaczynam stroić dom, łącznie z ubieraniem choinki. Wtedy już jest posprzątane, jest już nastrój w domu i znów czuję, że święta coraz bliżej. Zaczynam biegać po sklepach i kompletować prezenty, ewentualnie dokupować lub doszywać :-) kolejne ozdoby. Oczywiście w międzyczasie ustalam z moją mają wszelkie szczegóły, a co przywieźć na święta, a co Ona ma ugotować i upiec (tym głównie zajmuje się moja mama). I dzwonię do Niej jak coś mi się przypomni, a Ona lub tata zapisują na kartce, żeby nie zapomnieć. Moje życzenia są różne, czasem dziwne może, na przykład w tym roku poprosiłam Ich żeby przywieźli adapter i płytę Ireny Santor z kolędami i pastorałkami. Nie mogę nigdzie znaleźć ich w sklepach na płycie cd, a jest to płyta, którą słuchałam robiąc porządki świąteczne jak jeszcze mieszkałam w domu rodzinnym. "Stoi tu lipeczka..." Znacie? :-) Od początku grudnia zaczynam również słuchać piosenek świątecznych i nasłuchiwać czy przypadkiem nie lecą w radio. Jak synek był mały to w grudniu leciałam na Jasełka do przedszkola :-)
No więc (tak się nie zaczyna, wiem) mam już posprzątane, dom przystrojony, ustalone szczegóły z mamą, prezenty kupione, nawchłaniałam się już atmosfery w centrach handlowych :-) to teraz czuję potrzebę pójścia do kościoła i przygotowania się do świąt również duchowo. Nie jestem przykładem katolika modlącego się i chodzącego regularnie do kościoła (pomimo starań całe życie mojej mamy i babci) to jednak w Boga wierzę i przed tak ważnymi uroczystościami, jak święta, chodzę do kościoła, modlę się. Wtedy czuję największą potrzebę. Nie chcę aby te święta były takie komercyjne, tylko ozdoby, prezenty i jedzenie. Przecież to nie o to chodzi.
Dzień, dwa przed samą wigilią pakuję prezenty, robię ogromne zakupy, przygotowuję pokój dla gości, pościel i wszystkie te rzeczy, które robi się na ostatnią chwilę. Potem już tylko czekam na przyjazd gości, robię sałatki czy coś tam pichcę i ogarniam ogólnie dom, uśmiecham się i śpiewam :-)
Wigilię mamy cudowną z pięknym stołem, z czytaniem Biblii, dzieleniem się opłatkiem, z barszczem czerwonym z uszkami i karpiem oraz makowcem (do którego mój tata wyrabia przez godzinę ciasto!) z kolędami w tle i prezentami, czasem zakończoną wizytą na pasterce (nie zawsze). Każdej (każdemu) z Was takich wigilii życzę.
Tak to wygląda, więc nie mogę powiedzieć, że ubieranie choinki przed samą wigilią to dla mnie tworzenie nastroju. Dla mnie tworzenie nastroju to proces właściwie półtoramiesięczny. Jest to czas najpiękniejszy w roku. Po świętach choinka dla mnie już nie ma uroku, ten cały nastrój pryska bo już jest przecież PO. Dlatego też nie mogłabym czekać z ubieraniem choinki do wigilii bo wtedy cieszyłabym się nią tylko kilka dni. Choinkę rozbieram kilka dni po Sylwestrze. Nie lubię tego robić. Nie ukrywam, że trochę mnie to zawsze przygnębia, że znów muszę czekać prawie cały rok...ale... tylko miną święta, a ja już mam ochotę na kwiaty i wiosnę :-) Właśnie w tym roku zaraz po wyjeździe rodziców mówię do męża: "Jadę o 6.00 jutro na targ kwiatowy" bo oczami moimi już widzę je już u nas w domu :-) Ale żeby przyszła wiosna musi jeszcze najpierw przyjść zima! O zgrozo! I jak pogodzić ubraną choinkę ze świeżymi kwiatami? Trzeba chyba poczekać.
W zeszłym roku jak ubrałam choinkę to się nią zachwycałam, jaka ona piękna... dopóki nie poszłam do mojej koleżanki-sąsiadki. Jak zobaczyłam Jej choinkę to stwierdziłam, że moja choinka to NIC! zupełnie NIC! Pojechałam do sklepów, nakupowałam nowych bombek, ozdób na wyprzedażach i przebrałam swoje drzewko, już po świętach :-) I tak nie było ładniejsze no ale cóż, Ona jest specjalistką od UBIORU, choć nie choinki to jednak.. Znam więc swoje miejsce :-)
Wracając do świąt... to nie wyobrażam sobie ich spędzonych w ciepłych krajach, gdzieś gdzie nie ma polskich tradycji, gdzie nie ma zimowego klimatu. Ciepłe kraje są przeznaczone na wakacje :-) Nie spędziliśmy jeszcze żadnych świąt w domu rodziców mojego męża w Holandii bo u Nich nie wygląda to wszystko tak, jak u nas. Jeśli mój mąż będzie tam chciał kiedyś spędzić święta to pojedziemy (ale z moimi rodzicami, bez nich się nie ruszę :-) żeby zobaczyć jak "tam" jest. Póki co myślę, że zarówno mój mąż, jak i Jego rodzice wolą spędzać ten czas z nami w Polsce u nas lub u moich rodziców. Oni też uwielbiają nasze tradycje. Jedynym odstępstwem od tej reguły byłyby święta w polskich górach, gdzieś z jakąś tradycyjną góralską rodziną. Oni tam też mają piękne święta.

Póki co, wszystko już za nami, choinkę mogłabym rozebrać natychmiast ale zostawię ją jeszcze dla moich chłopaków :-)
Post o świętach moich bohaterów pojawi się około czwartku lub piątku jak wyjadą goście. Póki co zdradzę tylko, że Hanka z wielkim zapałem ubierała choinkę! A takie bombki Błażej kupił (ja zrobiłam, łączenie z pudełkiem) w tym roku:

(To tak, żeby nie było bez żadnych zdjęć). Naprawdę fajnie wygląda to w miniaturce :-)

Pozdrawiam serdecznie

koronka

Życzenia od Weroniki, Błażeja i Hani

2011-12-25T13:17:00.001+01:00

Cudownych Świąt Bożego Narodzenia życzą Weronika, Błażej i Hania. Do życzeń dołącza się

babcia Wanda i koronka

Ps. Ze względu na gości w domu nie zdążyłam z tym postem dzisiaj więc relację z ich magicznych Świąt przekażę Wam już po świętach. Teraz idę pomóc Weronice nakrywać do stołu bo wrócili już z kościoła i czas na świąteczny obiad... :-)

Zaproszenie na święta!

2011-12-23T01:06:00.002+01:00

Ja wiem, że każdy teraz jest zajęty przygotowaniami do Świąt. Weronika i Błażej też, o i to jak bardzo! W tym roku święta w ich domu mają być naprawdę wyjątkowe. Zapraszam w wolnej, świątecznej chwili do nas na Opowieść Wigilijną :-)

Póki co chciałabym zaprezentować poduszki świąteczne, jakie uszyła Weronika:

Najbardziej podoba mi się ta szara, lniana z białymi kwiatkami. Pasuje też do nowej lampy, którą Weronika z Błażejem dopiero co kupili. Jest taka zwykła, naturalna...

Lampa docelowo ma świecić. Mam już pomysł jak to zrobić, ale póki co, jeszcze nie jest zrealizowany.

Dziękuję, że pomimo mnóstwa obowiązków przedświątecznych Ktoś jednak do mnie zagląda :-)

Mam nadzieję, że uda mi się zrobić ten świąteczny post w Wigilię. Jeśli nie, to na pewno w Pierwszy Dzień Świąt. Bardzo bym chciała aby był wyjątkowy.

Pozdrawiam wśród nocnej ciszy :-)

(Jest 01:06)

koronka

PS. Przepraszam za tego odwróconego d... anioła na wstępie, ale to zdjęcie ma w sobie coś... :-)

Najprawdziwsza kartka w bajce mojej...

2011-12-20T13:44:00.000+01:00

Weronika, Hania i Błażej dostali najprawdziwszą kartkę świąteczną!

Jest śliczna i list do tego!

Jest taka malutka, a tyle radości wniosła w serca moje, Weroniki i Błażeja :-)

Ja też dostałam kartkę przy okazji (rozmiar normalny :-)

To niesamowite jak widzę takie zaangażowanie i włożone serce przez niektóre z Was w moją historię. Naprawdę bardzo dziękuję tym razem (już kolejny) Agnieszce z Malowanego Imbryczka.

Pozdrawiam

koronka

Ps. Kartka jest fotografowana na tle pięknej, miniaturowej serwety ale o tym kiedy indziej. To też prezent...

Moja kuchnia na święta

2011-12-17T12:09:00.000+01:00

Do mojej kuchni zaprosiłam już w ostatnim poście. Na święta pojawił się tam anioł w oknie. Dziś jeszcze dodałam dwie małe ozdoby i mam już udekorowaną kuchnię na tegoroczne święta.
Jedną z tych ozdób jest wieniec od Jolanny, przyozdobiony tildowymi ptaszkami i gwiazdami.

Podoba mi się ta kolorystyka, brąz, szarość, biel... z dodatkiem niebieskiego.
Powiesiłam go tutaj:

Ja wiem, że wieniec już sam w sobie jest piękny ale jak zwykle musiałam dodać coś od siebie :-)
Oprócz wieńca, anioła i cyprysików w oknie dodałam jeszcze maleńki element (kwiatuszek tildowy)

I zostanie już tam, może tylko zmienię na niebieski? Zobaczymy. Ozdób salonu nie będę raczej pokazywać bo naszyłam się ich w zeszłym roku i prawie wszystkie pokazywałam. Przybyła tylko jedna nowa poduszka (pokażę przy okazji).

Weronika w tym roku zrobiła wiele ozdób świątecznych i te na pewno pokażę więc jak będziecie zmęczeni sprzątaniem, gotowaniem, pieczeniem i kupowaniem to zapraszam na mój blog w ramach krótkiego relaksu :-)

A teraz PROBLEM TECHNICZNY

Otóż nie wiem co się stało ale nie mogę dodać komentarza na moim blogu. Okienko dla mnie jest nieaktywne i nie mogę odpowiadać na Wasze komentarze. Czy ktoś miał podobny problem na swoim blogu? A może ktoś ma problem z napisaniem komentarza u mnie? Jeśli tak to proszę o info na maila:
koronka@wp.eu
Dzięki wielkie.

Póki co odpowiadam na Wasze poprzednie komentarze tutaj (kilka z Was miało konkretne pytanie):

Made by ma-ma tak czasem jest, ja też wolałam zasłonki, a miałam rolety, może z czasem Ty też zmienisz.
Jagna, jak tylko popsuje mi się zmywarka na pewno będę o Tobie pamiętać ;-)
jerzy_nka, dziękuję bardzo, u Ciebie też niesamowicie mi się podoba.
Nailaa, dokładnie tak :-)
Kre-Akcja, będzie będzie, po świętach co prawda ale będzie :-)
Myszka, ja też!
agulek, cieszę się :-)
Qra Domowa, dzięki!
dagetART, ja też :-)
Ninka, teraz wpada zdecydowanie więcej światła, a na wielkość okna nie zwróciłam uwagi.
Kasia, ja też wolę zasłonki ale czasem roleta akurat lepiej pasuje dlatego mam w kilku oknach. Półka w oknach to mój pomysl i niezwykle proste wykonanie. Kawałek dechy pomalowanej na biało położonej na płytkach :-)
Sara, jasno, biało - kupujesz jasne, malujesz na jasne, a posprzątane to lecisz ze szmatą ;-) Ot tak! Pozdrawiam Cię serdecznie :-)
B., cieszę się, że Ci się podoba. U Ciebie też mi się mega podoba, zresztą wiesz.
Justynko, zmiany zawsze są dobre, zwłaszcza te na lepsze :-)
Danuta, dzięki!
aagaa, tak połączenie kwiatów z koszykiem jest rzeczywiście mega przytulne.
Duditka, :-)
Gosia, włoskiej ale nie wiem jak się nazywa bo kupowaliśmy je 3 lata temu. Kupowaliśmy je w Gdańsku w ImexTop32 (tak dziwacznie nazywa się sklep) przy ulicy Grunwaldzkiej.

Pozdrawiam Was w ten przedświąteczny weekend bardzo, bardzo gorąco, jak temperatura w piekarniku przy pieczeniu słodkich pierniczków :-)

Przemiana okna w domu moim

2011-12-15T11:54:00.001+01:00

Choć czasem może się wydawać (sądząc po komentarzach), że szycie dla mnie to pestka, to jednak oświadczam, że nie :-) Jestem przekonana, że niejedna z Was szyjących, zaglądających do mnie, jest o niebo ode mnie lepsza. Otóż ja nigdy nie szyłam niczego większego i użytkowego niż poszewka na poduszkę. Tym razem pokusiłam się o spróbowanie swoich sił i uszyłam zasłonki do kuchni. Nawet mi wyszły :-) ale przyznam się, że ogarnąć taką ilość tkaniny, żeby wszystko było równo i w ogóle, to nie jest łatwa sprawa jak dla mnie. Dlatego podziwiam wszystkich, którzy szyją ogromne zasłony, ubrania itd... To jest dopiero sztuka.

Pokazywałam już kiedyś moją kuchnię TU. Pokazywałam właściwie jej część, bez okna. Dziś chciałabym pokazać okno przed i po zmianie. W moim oknie była roleta. Ja jakoś specjalnie za roletami nie jestem, preferuje raczej firanki i zasłonki lub same zasłonki. Urządzając kuchnię zrobiliśmy rolety, również w kilku oknach w salonie (połączonym z kuchnią) bo tak pasowało. Z czasem jednak stwierdziłam, że mojej kuchni czegoś brakuje aby była bardziej ciepła, przytulna i żeby bardziej chciało się w niej pichcić i sprzątać :-) Stwierdziłam, że chcę mieć zasłonki. Przymierzałam się do tego już od lipca tego roku, aż wreszcie kupiliśmy karnisz, powiesiliśmy i nie było wyjścia, trzeba było szyć.

Tak wyglądało moje okno przed zmianą:

Tego karnisza tam oczywiście nie było, tylko sama roleta :-) Na półeczce siedzi moja pomoc kuchenna, a obok stoją domki do Jolanny. Te różowe rolety do naszego białego wnętrza całkiem fajnie pasowały ale cóż... Potrzeba zmiany była silniejsza.

Teraz z moimi zasłonkami i aniołem wygląda to tak:

Dekoracja jest czasowa, po świętach zmienię, a w ciągu roku to pewnie kilka razy. A teraz pewnie nie jedna z Was pomyśli: "co ona zrobiła, przedtem było o wiele ładniej..." :-) Ale ja jestem w moich ZASŁONKACH totalnie zakochana, a właściwie w efekcie, który uzyskałam w kuchni dzięki nim. Przez okno (to jest słoneczna strona) wpada słońce i te białe zasłonki, na beżowo-szarych ścianach wyglądają magicznie. Naprawdę bardzo mi się podoba. Może dodam jeszcze jakieś świąteczne ptaszki czy bałwanki, kwiatki, sama nie wiem ale na pewno coś wymyślę.

Niby dwie, zwykłe zasłonki, a w moim odczuciu zdziałały cuda, siedzę i tak sobie na nie patrzę... Jak to niewiele potrzeba człowiekowi do szczęścia :-), przynajmniej mi.

Słoneczne pozdrowienia ślę wszystkim zaglądającym. Dziękuję za Wasze komentarze, postaram się w najbliższym czasie trochę poodpowiadać.

koronka

Ps. Wyobrażam sobie jak będzie ładnie jak za oknem będzie padał biały śnieg....

Anioł Stróż

2011-12-14T15:38:00.001+01:00

Uszyłam anioła, który będzie siedział na półce nad łóżeczkiem maleńkiego chłopca. Tak właśnie wyobrażam sobie Anioła Stróża. Tajemniczy, biały, delikatny, zwiewny... a jednocześnie silny swoją mocą.

Buźkę ma taką "modlącą", moim zdaniem, i tak chciałam żeby miał. Nie chciałam rysować zbyt wiele na jego twarzy żeby można było sobie wyobrazić jego emocje. Im mniej na twarzy tym więcej w wyobraźni. (A tak naprawdę usprawiedliwiam swój brak umiejętności malowania he he). W każdym razie gdzieś kiedyś przeczytałam taką opinię i w sumie przyznaję jej rację. Wszystkie anioły, które do tej pory uszyłam i namalowałam im buźki nie do końca mi się podobały. Chyba właśnie dlatego, że moje wyobrażenia nie pokrywały się z efektem. Dlatego ten ma tylko zamknięte oczy i rumieńce. Ja widzę w nim głęboko modlącego się anioła... Anioła Stróża.

Póki co przed nami święta więc anioł chwilowo będzie pełnił funkcję ozdoby świątecznej. Siedzi na oknie w kuchni i wieczorkiem postaram się zrobić mu tam zdjęcie i dorzucić do tego posta. Mam nadzieję, że się uda. W dzień zdjęcie wychodzi kiepsko bo robione jest pod światło, w dodatku widać za mocno to, co jest za oknem, a nie anioła. Ludzie przechodzący koło mojego domu myślą pewnie: "co ona tam za lalkę posadziła" :-) A niech tam, niech sobie myślą co chcą. Włożyłam mu w dłonie takie czerwone jarzębinki? (zapomniałam jak to się nazywa) żeby choć trochę był świąteczny i godnie pełnił funkcję przez święta.

Te kwiatki, które widać u góry sukienki są szyte ręcznie. Jest to efekt moich ostatnich bezsennych nocy. Co można robić w nocy kiedy nie chce się spać? Otóż na maszynie szyć nie bardzo bo pobudzę chłopaków, więc szyłam kwiatek za kwiatkiem nie wiedząc jeszcze do czego się przydadzą. W każdym razie te kwiatki bardzo mi się podobają, właśnie w takiej białej wersji.

Pierwszy raz szyłam coś z szyfonu. Muszę przyznać, że da się :-) a myślałam, że nie. Anioł ma narzutkę z kapturem właśnie z tego materiału.

Ta piórka... kojarzą mi się bardzo z aniołami...

Włoski ma kręcone, brązowe.

Spódnicę uszyłam ze starej poszewki na poduszkę. Miałam gotowe falbany w związku z tym.

Buciki takie tam..., chyba Tilda Marlene takie miała.

Zdjęcia robiłam na tle tegorocznej choinki... tak, już mam ubraną :-) Ja wiem, że większość dopiero w wigilię lub dzień przed ubiera. Ja nie. W którymś z następnych postów napiszę dlaczego.

Taki jest właśnie Anioł Stróż. Do takiego klepałam codziennie jako dziecko: "Aniele Boże stróżu mój..." :-)

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do mojego świata bo mam jeszcze kilka rzeczy do pokazania.

koronka

Piękny stan...

2011-12-13T22:37:00.001+01:00

Weronika robiła dziś porządki świąteczne ale bardzo niewiele i bardzo spokojnie, odpoczywała co chwilę. Babcia i tak zwracała jej uwagę, że w tym stanie nie powinna. Chyba jednak miała rację bo Weronika jest teraz bardzo zmęczona. Wykąpała się i położyła na sofie żeby spędzić wieczór z Błażejem.

Poprosiła go żeby przyłożył jej rękę do brzucha.

Czujesz jak kopie?

Nie, nic nie czuję.

A teraz poczułeś?

Tak, coś poczułem!

Brzuszek już taki duży, a do porodu daleko. I dobrze. Ciąża to piękny stan i Weronika się nim delektuje. Codziennie wsłuchuje się w swoje ciało, wyobraża sobie maleństwo, które mieszka u niej w brzuchu. Nie ma nic piękniejszego niż czuć ruchy dziecka. To taka obietnica, niespodzianka... Kto tam jest? Jak wygląda? I jakie będzie? Co czuje? Maleństwo aktywne robi się wieczorem. Kiedy ona jest aktywna w ciągu dnia - chyba śpi.

"Pod moim sercem, inne bije serce... Nieznane, a jakże bliskie i jakże kochane.Pod moim sercem małe rączki dziecka, cichutko pukają do mojego serca. Myślę sobie wtedy: może być wspanialej? Nosze w sobie życie, które Bóg mi daje!

Ja jako pierwsza pod sercem Cię noszę. Ja o Twe zdrowie najgoręcej proszę. Jestem przy Tobie od pierwszego grama. Tyś moje dziecko, a ja... Twoja mama!!!"

Wierszyk znaleziony gdzieś w sieci. Piękny jest!

Weronika pozdrawia wszystkie kobiety w ciąży oraz te, które się o dziecko starają :-)

Pozdrawiam

koronka

Mikołaj przyszedł w nocy...

2011-12-06T22:35:00.000+01:00

Mikołaj przyszedł w nocy albo nad ranem, kto go tam wie... Ale był, najprawdziwszy!

Położył prezenty pod poduszki...

Dla Błażeja...

Dla Weroniki...

Kiedy się obudzili, nie mogli wprost uwierzyć.

Rozpakowywali je pośpiesznie ciesząc się jak dzieci.

Błażej dostał prześliczną ramkę z literą B, cygara! (chyba kubańskie, nie znam się niestety) i zieloną choinkę, ozdobę.

Weronika natomiast: serwetę, talerzyk i zawieszkę serduszko ozdobione decupage oraz saszetkę pachnącą lawendą...

Ale nie tylko do nich przyszedł Mikołaj. Był również u Hani!

Dziecko spało spokojnie w swoim łóżeczku....

a ON przyszedł i położył prezent pod poduszkę...

Kiedy się obudziła była bardzo zaskoczona...

No bo skąd się to wzięło pod jej poduszeczką?

Na szczęście mama przyszła...

i pomogła Hani rozpakować paczuszkę...

A w środku tyle rzeczy! Ciekawe skąd Mikołaj wiedział, że Hania lubi rysować?

Nawet gumkę dostała!

.................................................................................................................

Powiem szczerze, że te wszystkie prezenty przyszły do mnie już kilka dni temu. Zrobiła je dla nas Agnieszka z Malowanego Imbryczka. I nie wiem kto bardziej się cieszył, ja, mój syn czy Weronika i Błażej :-) Postanowiłam jednak, że wszystko otworzę dziś rano w Mikołajki, choć ciężko było wytrzymać :-) Miałam więc ogromną niespodziankę. Bardzo dziękuję Ci Agnieszko!

Co jeszcze przysłał Malowany Imbryczek pokażę innym razem...

.....................................................................................................................

Kilka dni temu dostaliśmy prezenty również z daleka, od mojej mamy :-) Mama pomyślała także moich bohaterach. Niestety nie byłam na tyle cierpliwa, żeby doczekać do dziś z ich otworzeniem. Kto by był... :-)

A w środku? Otóż Weronika dostała korale, Błażej najprawdziwszą piłkę do kosza, a Hania dostała czekoladowego aniołka, którego nie udało mi się uwiecznić na zdjęciu o natychmiast zjadła(m).

Wielkie dzięki Mamuś! :-)

Miłego wieczoru

koronka

Wózeczek III

2011-12-01T09:16:00.000+01:00

Tematykę przygotowań do świąt chciałabym chwilowo przerwać i pokazać Wam co Weronika i Błażej kupili wspólnie na swoje urodziny. Mają teraz dużo wydatków: a bo święta, a bo Weronika w ciąży i trzeba ciągle latać do lekarza, robić badania, a wszystko kosztuje (wiecie jak z naszą służbą zdrowia jest...) więc zrobili sobie prezent bardzo praktyczny. Otóż kupili wózek, dla dziecka, które wkrótce przyjdzie na świat.

W sumie nie planowali jeszcze kupować wyprawki, zajmą się tym od stycznia, ale przypadkiem trafili na niego i Weronika się zakochała... :-)

Wózek jest w kolorach: ciemnoniebieski i biały, a pościel biało-czerwona.

Mam nadzieję, że Wam się też podoba.

Ten wózeczek zrobiłam już bardzo dawno. Czekał na swoją prezentację bo chciałam w nim zmienić kółka. I zrobię to ale nie wiem kiedy więc postanowiłam już go zaprezentować. Najwyżej podmienię zdjęcia w poście. Wózek wielkością dopasowany jest do Weroniki i Błażeja.

Ogólnie rzecz biorąc wózek mi się podoba tylko te kółka...

Ale będzie dobrze :-)

Dziś zaczyna się grudzień, najpiękniejszy miesiąc w roku. Mam nadzieję, że wkrótce spadnie śnieg :-)
Święta się zbliżają, porządki trzeba robić, stroić dom, dużo mamy teraz zajęć obie z Weroniką ale na szczęście jest babcia, która zajmuje się Hanią. Już wkrótce pokażę jakie jeszcze ozdoby świąteczne zrobiła Weronika i może ja też coś zrobię do swojego domu? :-) A wiecie, że na moim osiedlu od kilka dni w jednym domu jest już ubrana choinka. Szłam z mężem na spacer i stanęłam jak wryta z buzią rozdziawioną i podziwem, łaaaał! Ja bym tak szybko nie ubrała ale chętnie popatrzę na czyjąś :-) Swoją ubiorę po 6 grudnia bo najpierw musi przyjść mikołaj. Chciałabym już niedługo na blogu puszczać świąteczne piosenki więc jeśli nie chcecie słuchać (nie lubicie) to po prostu wyłączcie głos. Chciałam o tym napisać bo wchodzę na różne blogi o różnych porach dnia i... nocy i czasem ryknie mi jakaś piosenka więc wolałam ostrzec :-)

Wózek, choinka, piosenki... trochę chaos dziś w tym moim poście ale tyle mam Wam do przekazania :-)

Miłego dnia, niestety bez śniegu ale za to już grudniowego!!! Wam życzę

koronka

Miniaturowy renifer tildowy

2011-11-28T19:20:00.000+01:00

Na wielu blogach już dawno goszczą ozdoby świąteczne. Weronika nie miała zbyt dużo czasu na ich szycie, dopóki nie przyjechała babcia. Dziś właśnie, podczas gdy babcia zajęła się córeczką, skończyła pierwszą ozdobę - renifera.

Hania jest zachwycona, ja też. Chyba też sobie takiego uszyję w normalnej wielkości :-)

Miłego wieczoru :-)

koronka

PS. Dziś wieczorem lub jutro rano odpowiem na Wasze poprzednie komentarze.

BABCIA WANDA

2011-11-27T14:01:00.000+01:00

Już jest! Nareszcie! Przyjechała!

Babcia nazywa się Wanda (potocznie zwana babcia Wandzia), a imię nie jest przypadkowe (ale o tym później).

Chciałabym napisać dlaczego ten post jest dla mnie wyjątkowy. Między tekst wplatać będę zdjęcia.

Moja babcia była bardzo wyjątkowa. Energiczna pomimo wieku, zawsze wesoła, z piosenką na ustach przez cały dzień. Ona nie potrafiła chodzić, Ona zawsze biegła, "prędziutko" - tak mówiła. Aktywna, należała do Klubu Seniora, śpiewała w chórze klubowym i kościelnym. Uwielbiały Ją wszystkie wnuki, a miała ich chyba z dziesięcioro (już sama nie mogę doliczyć). Na mnie mówiła "córunia lub córuchna lub też kochasiu".

Wszystkie wigilie spędzaliśmy u Niej. Była cudowną, ciepłą, śmiejącą się babcią. Robiła pyszne zacierki na mleku i racuszki. Nie umiała siedzieć bezczynnie. Jak przyjeżdżała do nas to albo prasowała (dopóki miała siłę), albo cerowała moje rajstopki (jak byłam mała) i taty skarpetki :-) Całe życie była oszczędna, "po co wyrzucać, jak jeszcze dobre?"

(Tę prześliczną, babciną chustę zrobiła dla nas Jagna, jak zwykle...)

Moja babcia kochała ludzi, a ludzie Ją kochali. Uwielbiała jeść, jadła wolno delektując się każdym kęsem. Buzia Jej się nie zamykała, albo mówiła, albo śpiewała, albo jadła :-) Wychowała 4 córki i syna. Całe życie ciężko pracowała. We wszystkim potrafiła znaleźć radość i jakieś pozytywne strony. Za wszystko okazywała wdzięczność. Kiedyś pojechałyśmy razem we dwie do rodziny na drugi koniec Polski. Tam miałyśmy okazje spać w jednym łóżku. Opowiadała mi o Swoim życiu, o Swoich córkach, w tym o mojej mamie. Chichrałyśmy się do 3 rano. Myślałam, że ciocia przyjdzie i nas "prześwięci" (jak mówiła babcia), że nie dajemy jej spać, a ona musiała rano iść do pracy :-)

Moja babcia zginęła w tragiczny sposób 2 listopada 2009 roku. Nie chcę nawet opisywać jak bo trudno w to uwierzyć... Razem z Nią zginęła jedna z Jej córek (a moja chrzestna) i Jej wnuk, a syn mojej chrzestnej (15 lat). To była ogromna tragedia dla naszej całej rodziny, dla miasteczka i dla całej Polski. Myślę, że babcia znalazła się w niewłaściwym czasie w niewłaściwym miejscu. Ale gdzie miała być wtedy jak nie w swoim domu? Jednak to było to ZŁE miejsce...Człowiek, który odpowiada za tą tragedię został właśnie niedawno skazany.
Kilka godzin przed tym, jak się dowiedziałam o tragedii opublikowałam posta z czerwonym wózkiem. Wróciłam do szycia za jakieś dwa tygodnie. Szyłam wtedy bardzo dużo, szycie było moją odskocznią. Chciałam jak najwięcej projektować, układać w głowie, żeby tylko nie myśleć. Wtedy też powstała Weronika. (Wygląda więc na to, że 28 listopada ma urodziny, czyli jutro :-), zaraz potem powstał Błażej i cała ta historia... Może dlatego, że gdzieś w podświadomości chciałam mieć taki idealny świat, gdzie "takie" tragedie się nie zdarzają? Gdzie jest miłość, radość i szczęście. Może to była taka terapia? Sama nie wiem...

Wracając do babci. Chciałabym wyjaśnić dlaczego babcia nie ma na imię Wacława, tak jak moja babcia, tylko Wanda. Otóż niedługo po tym, jak "na świat przyszła" Weronika i Błażej na moim blogu pojawiła się w komentarzach i w mailach Wanda. Jak się okazało jest to kobieta, która ma aktualnie 85 lat. Ona od początku towarzyszyła mojej historii. Ja nie widziałam Jej nigdy na żywo, zobaczyłam Ją pierwszy raz na JEJ PROFILU na FACEBOOKU! Wanda jest bardzo techniczna, świetnie obeznana na KOMPIE. No i ma świetne poczucie humoru, jeśli zainteresowała się moją historią i wciąż ją śledzi :-) Podziwiam Ją za to. Dlatego chciałam, żeby babcia Weroniki miała na imię właśnie tak, jak Ona. Imię mojej babci uczciłam już w realnym życiu.

To tyle o moim prawdziwym życiu, czas wrócić do pięknego świata moich bohaterów.

...............................................................................................................................................

Weronika mówi do babci, kiedy pomagała jej pakować się przed przeprowadzką:

-Babciu, nie musisz brać pościeli, mamy dla ciebie piękną, nową pościel.
-Dziecko, po co mi nowa, tą wezmę, jest jeszcze dobra.
-Babciu, ona chyba dwie wojny przeżyła :-)
-Ależ skąd! Dostaliśmy ją z dziadkiem na którąś rocznicę ślubu.
-Ach tak :-) Czy ona nie powinna iść już na emeryturę?
-Nieeee, jest jeszcze całkiem dobra.
-Babciu, mole w niej dziury wygryzły, a może nie mole tylko czas, wszystko jedno, damy ci nową.
-A po co mi nowa, nowa niech dla was będzie, ja tą załatałam i zobacz, jest całkiem dobra jeszcze...
-Dobrze babciu, weź tę pościel...
Weronika uśmiechnęła się z czułością...

Tak wygląda poszewka na poduszkę babci.

A tak wygląda fragment poszewki, jaką dostałam po mojej babci, na pamiątkę...

I to byłoby na tyle. Dziś ten post jest taki trochę wesoły, a trochę smutny ale generalnie historia Weroniki i Błażeja, choć zrodziła się w ciężkim momencie, jest ciepła i wesoła. Czasem ze złych doświadczeń można wynieść coś dobrego. Mam chyba coś po mojej babci. Zawsze znajdę jakieś pozytywne strony :-)

Pozdrawiam

koronka

Niedzielne wypieki Weroniki

2011-11-20T16:33:00.000+01:00

Ponieważ zbliżają się święta Weronika zaczęła się zastanawiać co upiec i ugotować z tej okazji. Na pewno trzeba upiec jakąś pyszną babkę. Ale czy ona umie piec babkę??? Babcia niedługo przyjedzie i też wypadałoby coś pysznego upiec na jej powitanie. Weronika nie miała formy do pieczenia babki ale na szczęście IKEA w tym roku przygotowała w swym asortymencie specjalne formy dla Weroniki i Błażeja. Zakupiła więc i wzięła się za pieczenie. Rozrobiła ciasto i część przełożyła do formy.

Następie nałożyła konfiturę wiśniową (tylko do tych większych form).

I włożyła do piekarnika (razem z moimi).

Jak już urosły i upiekły się...

... wyjęła i postawiła na stole aby ostygły.

Zapomniała założyć fartuszka! No trudno.

Posypała cukrem pudrem i gotowe :-)

Jeśli ktoś ma ochotę na kawałek to zapraszam :-)

Smacznego!

PS. Jeśli ktoś chciałby nabyć takie śliczne, świąteczne foremki do muffinek to faktycznie zapraszam do IKEA, gdzie faktycznie można je kupić :-)

Hania kocha lale

2011-11-19T13:05:00.000+01:00

Są dziewczynki, dla których lalki mogłyby nie istnieć, ale są też takie, dla których lale to cały świat. Hania jest właśnie taką dziewczynką, małą mamusią.

Jakiś czas temu ciocia ULA przysłała jej śliczną lalę. Dlatego Weronika z Hanią nazwały ją właśnie Ula.

Ula tę lalę zrobiła sama. Lala przyjechała razem z inną lalą, o której pisałam tu: kliknij). Tamta była prezentem dla mnie, a ta dla Hani. Hanusia uwielbia swoją lalę.

Hania opiekuje się Ulą, sadza lalę na krześle i pcha, jakby pchała wózeczek. Weronika widzi potrzebę kupienia Hani wózeczka. Choć Hania ma już spacerówkę to przydałby się jej dla lali jeszcze głęboki, w którym będzie mogła lale położyć. No cóż, trzeba pomyśleć...

Kiedy lala pójdzie spać Hania szaleje na krześle :-) Widać, że fascynacja nowymi meblami objęła nie tylko Weronikę. Na krzesełku, przy krzesełku czy pod krzesełkiem można robić różne figle...

To jest własnie cała Hania :-)

Hitem jednak jest wyglądanie przez okno.

No kiedy ten śnieg spadnie, no kiedy? W tym roku na pewno ulepimy bałwana.

Miłego weekendu

koronka

Stół, krzesła i poduszki

2011-11-17T11:10:00.001+01:00

Wszystko już ukończone. Teraz mogę pokazać efekt mojej pracy.

Teraz można usiąść i odpocząć przy herbatce :-)

Na święta na pewno Weronika jeszcze wymyśli jakieś ozdoby może kokardki, jakieś ładne podkładki, obrus... Sama nie wiem co. Jeśli ktoś ma jakieś pomysły to bardzo proszę napiszcie. Może znacie jakieś fajne linki z pięknie ozdobionymi stołami na święta lub czymś innym co mogłabym wykonać w miniaturce? Czy znacie jakieś miejsce gdzie mogę kupić miniaturową zastawę, jedzenie czy inne miniaturowe rzeczy? Będę wdzięczna za pomoc, za każdą sugestię, dziękuję.

Pozdrawiam serdecznie

koronka-Monika

Weronika szyje poduszki na krzesła

2011-11-15T14:00:00.000+01:00

Weronika swoją maszynę dostała od babci, myślę że to Singer ;-) Stara poczciwa maszyna, choć żeby uszyć poduszki na 6 krzeseł nieźle trzeba się nakręcić korbką.

(Korbka naprawdę się kręci!)

Weronika jednak się tym nie przejmuje i choć maszyna nie zawsze się jej "słucha" to świetnie sobie radzi z szyciem. "Jeśli babcia dała radę, to ja też dam" - pomyślała sobie.

Nożyczki też ma stare od babci.

Najważniejsze, że dobrze tną tkaninę. Uszyła już 5 poduszek.

Właśnie szyje ostatnią, potem wszystkie trzeba wyprasować, wypchać i przyszyć guziki.

Jak tylko skończy zaprezentuje je już na pomalowanych i ukończonych krzesłach.

Pozdrawiam

koronka

Las krzeseł

2011-11-12T11:55:00.001+01:00

Wczorajszy dzień był bardzo pracowity dla Błażeja. Nie wiedział, że składanie tych krzeseł zajmie mu cały dzień!

Na zdjęciu widać krzesła nowe i w tle dwa stare.

Teraz można już zapraszać gości. Na pewno będą mieli na czym siedzieć. Trzeba je jeszcze pomalować (krzesła, nie gości ;-), a z tym też będzie dużo pracy.

Farba, jak widać na powyższym zdjęciu, już przygotowana. Ba! Stół już jest nawet pomalowany i muszę przyznać, że jak dla mnie efekt jest cudny. Mam nadzieję, że zdjęcia oddadzą kolor i leciutki połysk. Farba jest wyjątkowa i nie kupiłam jej oczywiście do malowania mebli Weroniki i Błażeja :-) Chcę pomalować nią własną witrynę i na ich meblach wypróbowałam jak to będzie się prezentować. No i muszę przyznać, że jestem bardzo zadowolona. Do mojego białego wnętrza pasuje super. Weronika też jest zachwycona i mam nadzieję, że Wam też się spodoba :-) Jak krzesła będą już pomalowane to pokaże Wam efekt końcowy.

W międzyczasie Weronika szyje już poduszki na krzesła. W tle widać mój poczciwy Łucznik. Weronika ma od babci piękną, starą maszynę.

Jak znajdę chwilkę to pokażę Wam ją jak szyje. Póki co muszę kończyć bo ona ma teraz w głowie tylko poduszki, Błażej -krzesła, a ktoś przecież musi zajmować się Hanią. Ech, niech już ta babcia przyjedzie ;-)

koronka

Błażej składa nowe meble

2011-11-11T11:46:00.001+01:00

Zbliżają się wielkimi krokami Święta Bożego Narodzenia. Weronika i Błażej spędzą je w tym roku z babcią, którą zaprosili do siebie. Babcia przyjedzie prawdopodobnie już wcześniej. Zamieszka z nimi na jakiś czas (kto wie, może i na stałe) ponieważ ciąża Weroniki jest coraz bardziej zaawansowana i ciężko jej czasem pogodzić obowiązki domowe i opiekę nad jeszcze małą Hanią. Ale to nie tylko jeden powód. Weronika wciąż martwiła się o swoją Babcię. Ma ona już swoje lata i sama często potrzebuje pomocy, choć jest , mimo wieku, dość żwawą i energiczną osobą. Podjęli wspólnie decyzję, że najlepiej będzie jak babcia zamieszka z nimi. Wtedy będą mogli wzajemnie sobie pomagać. Początkowo nie łatwo było babcię przekonać bo ona "nie chciała im siedzieć na głowie, nie chciała im przeszkadzać, nie chciała być ciężarem" jednak argumenty, że jest potrzebna do pomocy Weronice były silniejsze od jej obaw i zgodziła się. Każda starsza osoba lubi czuć się potrzebna. Nie łatwo było jej również pożegnać się z własną chatką i Klubem Seniora, gdzie czynnie uczestniczyła w próbach chóru. Jednak życie jest pełne wyborów, których trzeba dokonywać i ostatecznie babcia postanowiła do nich przyjechać. Jak tylko pojawi się w życiu Weroniki, Błażeja i Hani natychmiast ją przedstawię.
Wracając do przygotowań zarówno do świąt jak i do przyjazdu babci Weronika i Błażej udali się wczoraj do IKEA i kupili tam stół i krzesła. Jak wszyscy wiedzą meble te trzeba samodzielnie poskładać więc dziś od samego rana zabrali się do tego (tzn. Błażej się zabrał, a Weronika mu towarzyszyła). Hania poszła w tym czasie na spacer z ciocią Tosią. Weronika ma również pomysł aby meble zostały pomalowane na inny kolor. Kolor drewna jej się podoba jednak postanowiła, że stół i krzesła będą pomalowane. Błażej ma przed sobą dużo roboty...

Na szczęście jest bardzo pracowity i całkiem "techniczny". Musi jednak pomyśleć jak te krzesła poskładać.

Na szczęście ze stołem poradził sobie dość szybko. Zdjął bluzę bo zrobiło mu się gorąco. To jednak ciężka praca.

Weronika co chwilę zagląda mu przez ramię.

A za chwilę siadała obok i przyglądała się jego pracy.

Zajmie mu to więcej czasu niż przypuszczał...

Jednak po skończonej pracy będą mogli zasiąść wspólnie przy nowym stole i wreszcie w normalnych warunkach zjeść pyszny obiad przygotowany przez Weronikę. A po obiedzie wspólna, zasłużona drzemka...

....................................................................................................................................................................

Bardzo dziękuję za Wasze komentarze. Cieszę się, że czytacie moją historię. Jak czytam Wasze słowa to wiem, że piszę ich historię nie tylko "do szuflady". Naprawdę się cieszę, że nie tylko mi sprawia ona radość.

Życzę wszystkim zaglądającym wspaniałego, długiego weekendu :-)

koronka

Sobotnia, popołudniowa drzemka...

2011-11-10T09:54:00.000+01:00

Zdjęć nie rozjaśniałam bo nie chciałam im przeszkadzać.

Już za chwilę weekend, dłuuugi weekend i duuużo czasu na drzemki :-)

Pozdrowienia

koronka

Poduszki Llooki :-)

2011-11-06T20:44:00.000+01:00

Zagadka okazała się niezbyt trudna :-) Dziękuję, że próbowałyście zgadnąć, Jagna już w drugim komentarzu zgadła, a Natolin podała nawet prawidłowego linka do zdjęcia!

Poduszki Llooki tak bardzo mi się spodobały, że koniecznie chciałam mieć takie same. Nie miałam tkanin takich jak Ona ale starałam się je dobrać tak, żeby wyglądały prawie identyczne. Nie miałam tkaniny różowej w białe kropki to sobie je domalowałam :-) Llooka potrafi dobierać kolory, o połączeniu jakich ja bym nie pomyślała, a efekt jest niesamowity. I to mnie tak urzekło. Oglądając Jej bloga najchętniej zminiaturyzowałabym wszystko :-) Póki co zminiaturyzowałam Jej poduszki, tak aby pasowały na łóżko Hani. Chciałabym również zminiaturyzować Jej domki bo też jestem w nich totalnie zakochana. To jeszcze przede mną.

Na powyższym zdjęciu jest również trzecia poduszka uszyta przeze mnie, inspirowana pracami Llooki.

To jest zdjęcie oryginalne z poduszkami prawdziwej wielkości z Jej bloga.

A tu dla porównania jeszcze raz moje zdjęcie z miniaturowymi poduszkami:

Hani pokoik bardzo zyskał, moim zdaniem, przez te nowe ozdoby.

Muszę jeszcze znaleźć miejsce na poduszki - domki.

Poduszki Jagny pokaże w oddzielnym poście bo przyszli goście i nie zdążyłam zrobić zdjęć (masz ci los!)

koronka

Miniaturowa zagadka...

2011-11-06T15:58:00.000+01:00

Uszyłam nowe poduszki na łóżko Hani. Są to takie specjalne poduszki. Wzorowałam się na pięknych pracach pewnej koleżanki blogowej, której blog jest bardzo popularny i większość z Was tam zagląda. W związku z tym mam taką zagadkę. Czy ktoś poznaje te poduszki, czy ktoś wie z jakiego bloga pochodzą? Czy ktoś poznaje to zdjęcie? Starałam się zrobić bardzo podobne do oryginału. Jak ktoś zgadnie to pokażę oryginalne poduszki oraz zdradzę na kim się wzorowałam :-)

To są dwie z trzech z trzech jakie uszyłam, a uszyję jeszcze jedną. Pokaże również dwie inne poduszki (fragment jednej na zdjęciu), jakie zrobiła dla Weroniki i Błażeja Jagna.

Miłego niedzielnego wieczoru życzę wszystkim zaglądającym do mnie. Fajnie, że jesteście i byliście tu ze mną nawet jak na blogu się nic nie działo.

koronka

Pierwsza ozdoba świąteczna

2011-11-04T10:36:00.000+01:00

Cieszę się bardzo, że info o książkach Wam się przydało :-) Ja też zamówiłam jedną z nich, z ozdobami świątecznymi bo tej jeszcze nie miałam.

Na Waszych blogach pachnie świętami i ten zapach dotarł wreszcie i na mój blog. Wczoraj uszyłam pierwszą ozdobę świąteczną. Nie jest co prawda przeznaczona do mojego domu. Jest taką trochę smutną ozdobą, którą chcę podarować pewnej Mamie. Ona nie spędzi tych świąt z Synkiem, na którego czekała... Czasem życie bywa brutalne, sama się nie tak dawno o tym przekonałam dlatego rozumiem jak będzie Jej ciężko i bardzo chciałam coś dla Niej uszyć.

I tak powstało to serduszko:

To nic takiego ale uszyte z sercem.

Pomału wracam do szycia, blogowania i zaczynam znów się tym cieszyć.

Czekam na tę zamówioną, świąteczną książkę i będę szyć bałwanki :-)

Miłego dnia

koronka

Ważna informacja dla wielbicielek Tildy

2011-11-02T16:56:00.000+01:00

Pojawiły się na polskim rynku książki tildowe w języku polskim. Można je kupić, między innymi, tu:

http://www.empik.com/przytulne-dekoracje-opracowanie-zbiorowe,p1045593023,ksiazka-p

http://www.empik.com/radosne-dekoracje-opracowanie-zbiorowe,p1045593005,ksiazka-p

http://www.empik.com/dekoracje-na-boze-narodzenie-opracowanie-zbiorowe,p1045582629,ksiazka-p

Ceny zabójczo niskie w porównaniu do tych w językach obcych!

Miejmy nadzieję, że niedługo na polskim rynku pojawią się też tkaniny i akcesoria tildowe w PRZYSTĘPNYCH cenach.

Pozdrawiam

koronka

Mój blog pokrył się kurzem

2011-10-22T17:19:00.000+02:00

No właśnie, tak dawno mnie tu nie było, że mój blog się zakurzył, sami zobaczcie:

Na tej komodzie jest najprawdziwszy kurz! Chciałam go Wam pokazać. Są też dekoracje jesienne zrobione przez Weronikę. Ona zawsze dba o stosowny wystrój domu. Tylko musi troszkę posprzątać wtedy Wam się pokaże. Siedzi tam na sofie z Hanią i... jutro Wam opowiem co robią. A teraz jeszcze skupmy się jeszcze na dekoracjach.

W koszyku widzicie wrzośćce (najprawdziwsze, jak kurz), obok dwie dynie, a na stoliku wrzosy (też prawdziwe) w doniczce oraz owoce.

Stara komoda -kupiona na allegro. Weronika miała ją pomalować ale taka stara jest też urocza więc póki co zostawiła w oryginalnym stanie.
Tę prześliczną serwetkę na komodzie zrobiła Jagna. Efekty Jej prac wielokrotnie pokazywałam już na moim blogu. Jest mistrzem miniaturowego szydełkowania. To nie jest ostatnia praca, jaką Agnieszka dla nas zrobiła, będę jeszcze pokazywać. Jeszcze raz bardzo dziękuję!

Jesienny wystrój w domu pomógł stworzyć Weronice prawdziwy architekt wnętrz Aga Plieth. To od Niej dostałyśmy dynie oraz owoce na talerzyku oraz... wiele wiele jeszcze innych rzeczy, ale o tym więcej jutro.

Aga Plieth robi coś niesamowitego, a mianowicie lalki podobne do ludzi. Zobaczcie przykład:

http://agaplieth.blogspot.com/2011/10/slubne.html

Z naszym bliskim poznaniem wiąże się ciekawa historia. Umówiłyśmy się na Starówce Gdańskiej w jednej z moich ulubionych (i jak się okazało również Agi) kawiarence Pi Kawa. Na Starówce jest również pewien sklepik z różnościami, który lubię odwiedzać przy okazji. Idąc na spotkanie przechodziłam koło niego więc oczywiście zaszłam. Oglądałam różne fajne rzeczy, które tam sprzedają i nagle mój wzrok przykuła klatka dla ptaków w skali Weroniki i Błażeja. Oglądałam ją, i oglądałam i zastanawiałam się czy ją kupić. Nie miałam cienia wątpliwości czy bym ją chciała, tylko cena jak na taką małą rzecz była dość wysoka i zastanawiałam się czy powinnam ją kupić czy to jednak nie jest rozsądne. Stałam tak i stałam (pani sprzedająca pewnie myślała, że chcę ją buchnąć :-) i stwierdziłam, że pomyślę na spotkaniu z Agą czy kupić czy nie. Musiałam już iść bo spóźniłabym się na spotkanie. Wyszłam ze sklepu, uszłam parę kroków i zatrzymałam się. Znów chwilę myślałam, a może powinnam ją kupić? Może powinnam wrócić? Z jednej strony coś mi mówiło: kup, z drugiej coś mnie hamowało. Poszłam jednak dalej. Kiedy spotkałam się w Pi Kawie z Agnieszką dostałam od Niej paczuszkę. Wiecie co było w środku? Klatka dla ptaków! Aga była w tym sklepie chwilę przede mną i ją dla mnie kupiła. Teraz już wiem co powstrzymywało mnie przed jej kupnem. Ja już ją miałam, tylko jeszcze o tym nie widziałam. Dla mnie to było niesamowite. Klatkę na pewno zaprezentuję Wam przy odpowiedniej okazji. A póki co zajrzyjcie do sklepu Agnieszki:

http://www.sklep.mojepokoje.eu/

Tam są do kupienie Jej piękne lale i przytulanki. I koniecznie zobaczcie na Jej blogu lale podobne do ludzi. Ma wielki talent do odwzorowywania znaków szczególnych. Pięknie szyje, robi na szydełku, filcuje i odwzorowuje świat w miniaturze.

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam jutro.

koronka

Weronika i Błażej w Kazimierzu Dolnym

2011-08-05T21:01:00.000+02:00

Weronika czuje się w ciąży bardzo dobrze. W związku z tym chciała pojechać z Błażejem na krótkie wakacje. Wybrała Kazimierz Dolny nad Wisłą. Dlaczego akurat tam? Jest to miasto artystów i zakochanych. Jego niezwykła atmosfera skłania po prostu do tworzenia i miłości.
Hania została z babcią. Weronika i Błażej pojechali samochodem.

Droga była daleka ale cóż z tego kiedy pogoda była piękna, widoki cudowne....

Weronika odetchnęła kiedy wreszcie zobaczyła tablicę:

Weronika i Błażej poczuli wielką ulgę kiedy wreszcie można było odetchnąć świeżym powietrzem i poczuć niezwykłą atmosferę tego miasteczka.

W drodze na górę Trzech Krzyży musieli odpoczywać. Nie jest łatwo wejść tak wysoko z ciążowym brzuszkiem.

Na urodziny Błażej dostał od Weroniki lornetkę.

Często korzystał z niej gdyż chciał jak najwięcej zobaczyć cudownych widoków Kazimierza Dolnego.

A widoki są przepiękne. Zwłaszcza kiedy dotrze się już na górę Trzech Krzyży.

A potem powrotna podróż do domu.

Weronika była bardzo zmęczona ale jednocześnie bardzo zadowolona z romantycznej podróży z Błażejem.
Wygląda kwitnąco...

Druga ciąża niewątpliwie jej służy ale... Zwróćcie uwagę na to cudo:

Kto mógłby zrobić taką piękną chustę? Jagna - Agnieszka. Ona wszystko potrafi zrobić na szydełku, a ja mam wielkie szczęście, że mogę to dotknąć, pooglądać na żywo i najważniejsze - posiadać Jej dzieła.

Jeszcze raz dziękuję Ci kochana... Dzięki Tobie Weronika dziś tak pięknie wygląda. Ona też bardzo Ci dziękuje. Wkrótce pokażę jeszcze jedną chustę od Agnieszki...

Pozdrawiam wszystkich wakacyjnie, cieszmy się póki one trwają. Ciebie szczególnie Agnieszko.

koronka

Jestem w ogrodzie...

2011-07-10T22:30:00.001+02:00

Dzień dobry!

Kłaniam się Wam wszystkim, którzy bywają na moim blogu, pomimo że mnie na nim prawie nie ma. W sumie to jestem, nawet często, tylko milczę. Blog jest szyciowy (głównie), a ja ostatnio nic nie szyję. Jak już pisałam wciągnął mnie ogród, jego urządzanie i troska o niego. Mam tez ostatnio dużo gości, więc sprzątam, piekę i spaceruję, spaceruję... :-) Wygląda na to, że jeszcze jakiś czas będę tym wszystkim zajęta, aż do końca lata, a początków jesieni, kiedy to znów maszyna pójdzie w ruch! Czasem mam ochotę coś tam uszyć, ale obowiązki ogrodnicze są zawsze pilniejsze.
Mamy niewielki ogród, a ciągle w nim mnóstwo roboty. Jak nie pielę to obcinam przekwitnięte kwiaty, albo podlewam, albo grabię, albo sadzę albo się kręcę po prostu i nie wiem co robię :-) Ogród wciągnął mnie do tego stopnia, że nawet jak pada mam ochotę coś w nim robić więc zażądałam kaloszy i kurtki przeciwdeszczowej. Dostałam :-)

Mamy problem z trawą. Chuchamy na nią, dmuchamy, kosimy, podlewamy, nawozimy, pryskamy...!!! Co jeszcze można zrobić żeby była ładna? Ciągle są jakieś suche źdźbła, a nie jest przesuszona, nie wygląda na zdrową i już :-( Może w przyszłym roku będzie lepiej? Rośnie u nas już drugi rok, a nie zrobiliśmy na wiosnę areacji, może dlatego? I grzyby w niej rosną.

Postaram się napisać post o naszym ogrodzie, gdzie pokażę zdjęcia jak było, a jak jest, a w przyszłości jeszcze jak będzie, ale zanim to zrobię muszę pozgrywać zdjęcia z różnych źródeł, więc dziś pokażę kilka migawek.

A to jeden (jedna) z moich ostatnich gości - Sandra, której jestem mamą chrzestną.

I kolejny gość - Hania

Czasem jeszcze mały Marian wpada ale nie zdążyłam Go jeszcze uchwycić na zdjęciu.

Pozdrawiam

koronka

WÓZECZEK RETRO i wieści ze świata Weroniki i Błażeja

2011-05-26T17:50:00.001+02:00

Ponieważ jestem ostatnio bardzo zajęta ogrodem poprosiłam Weronikę i Błażeja o pomoc w opiece nad Lenką. Podczas gdy Weronika zajmuje się Hanią, Błażej usypia w WÓZECZKU Lenkę. Zobaczcie jaki jest zaangażowany. Dziękuję Błażej!

Czyż on nie jest przystojny? Ja myślę, że coś w sobie ma...

A wszystko po to aby zaprezentować Wam wózeczek. Kupiłam go niedawno i chciałam się nim pochwalić bo jest piękny tylko te kolory... Chcę go przerobić. Musi być biały i już. Nie mogłam się jednak doczekać, kiedy go pokażę :-) więc prezentuję, póki co, w oryginale.

Na pewno pokażę go kiedyś jak już przerobię. Jak dla mnie taki wózek to piękna ozdoba wnętrza. Po przeróbce gdzieś go umieszczę na półce i będzie cieszył moje oczy. Marzy mi się też taki do ogrodu, żeby posadzić w nim kwiatki, ale taki całkiem duży, stary...
Przepraszam, że tak mało jestem na blogu. Od czerwca będę mniej pracować zawodowo więc trochę będzie mnie tu więcej. Poza tym kończymy pomalutku sprawy urządzania ogrodu więc też trochę czasu dojdzie.

Informacje o mojej blogowej RODZINIE

(uwielbiam, kiedy o nią pytacie, dziś spytała Agnieszka i rozbudziła moją chwilowo uśpioną wyobraźnię, jeszcze raz dziękuję :-)

Weronice rośnie brzuszek, czuje się w miarę dobrze, choć co jakiś czas dopadają ją nudności i wymioty. Ciężko jej poradzić sobie z opieką nad Hanią, zwłaszcza w te ciężkie dni, kiedy niezbyt dobrze się czuje dlatego rodzina rozważa zaproszenie na jakiś czas babci do siebie...Weronika i Błażej myślą też o urządzeniu ogródka ale czasu brak.

Pozdrawiamy Was bardzo serdecznie

koronka

Było...jest

2011-05-19T20:20:00.000+02:00

Spędzam ostatnio mnóstwo czasu w ogrodzie. Coś mi się zdaje, że odkrywam właśnie swoją drugą pasję... Jeśli poświęcam mu tyle czasu, a praca w nim sprawia mi tyyyle frajdy to chyba tak.

W zeszłym roku zrobiliśmy podstawy, czyli prace ziemne. W tym roku reszta, czyli rośliny, altanka (czy może domek narzędziowy), pergola, schodki (dwa :-) Póki co mamy już część roślin, drzewka i krzewy czyli szkielet ogrodu, za jakieś dwa tygodnie posadzimy byliny i kwiaty, a potem domek, pergola... i koniec.

Dziś pokażę, jak zmieniło się wejście do domu.

Tak było:

A tak jest teraz:

Wystarczy postawić kilka roślin, konewkę i zepsute aczkolwiek urocze kalosze i taka zmiana. (Doniczki są tymczasowe, do wymiany). Zmieniłam również wystrój okna. Zrobiłam półeczkę, na której posadziłam Tildę kuchenną oraz domki od Jolanny. Ozdobiłam wieniec uszytymi kwiatkami, a pod nim powiesiłam dwie duże truskawy.

Przednia część ogrodu jest już częściowo zagospodarowana. Posadziliśmy trzmielinę na pniu, a wokół niej żywopłot z bukszpanu. Musi on jeszcze urosnąć i wzmocnić się. Wewnątrz żywopłotu chcę posiać lawendę. Trzmielina będzie podświetlona. Trawa też jest niczego sobie ale moim celem jest mieć taki dywanik, jak ma sąsiad Mirek, który ma najładniejszą trawę na osiedlu :-) Zagospodarowana zostanie również widoczna w tle pusta rabata.

Dużo jeszcze pracy przed nami ale na pewno będę chwalić się postępami. Mam nadzieję, że nasz ogródek będzie w przyszłości moją dumą ;-)

A jeszcze w zeszłym roku wyglądało to tak (tam w tle ja walczę z chwastami, w sumie tak dla sportu bo i tak wiedziałam, że cała wierzchnia warstwa ziemi będzie wymieniona)

Potem tak:

A teraz już tak:

A z drugiej strony tak :-)

Serdecznie pozdrawiam

koronka

Dyskusja na temat lalek ooak - Zakończona

2011-05-03T22:39:00.000+02:00

ullaczn pisze...

Witajcie :)

na zakonczenie zdanie autorki ;)

Nie bylo mnie przez swieta i dopiero wczoraj wczytalam sie w komentarze u Moniki (Koronki)
Wybaczcie ze bez polskich znakow ale nie mam kompletnie dzis czasu na siedzenie w necie a nie chcialam zostawic tej dyskusji bez mojego komentarza :)

Przede wszystkim milo mi ze wlascicielce laleczka sie podoba.Za kazdym razem jak wysylam jedno z moich malenstw serce mi martwieje czy aby spodoba sie nowej wlascicielce... I to jest dla mnie najwazniejsze...

Teraz nawiazanie do tematu... ;) Milo mi ze tak wielu osobom moje lale czy inne miniaturki sie podpobaja...(oraz dziekuje za tak zarliwa obrone :* )...szkoda ze nie wszystkim ale tak musi byc ;) Kazda jedna rzecz ma swojego zwolennika jak i przeciwnika i dobrze ze tak jest.

Ja swoje lale robie z miloscia i jest to potrzeba mojego serca.Sama mam dwojke malolatow w domu ,ktorzy kazda laleczke witaja z glosnymi achami i ochami i bez bojazni jakiejkolwiek ;) Kazda musi byc szczegolnie przez moja 5 letnia coreczke wyprzytulana i naladowana dobrymi fluidami.

Moge tez smialo stwierdzic ze w rzeczywistosci sa zupelnie inne niz na zdjeciach...moze to opinia subiektywna bo sa czastka mnie i mojej czesto ciezkiej pracy ale w realu sa slodkie i nie maja nic z „Trupa“

Jestem rowniez swiadoma tego ze czasem nie sa 100 procentowo proporcjonalne ale nie jest moim zamiarem robienie portretow czy wiernych kopi dzieci. Wykonuje je tez zazwyczaj z wyobrazni wiec sama nie wiem do konca jak beda wygladac.

Wloski nie sa takie nieudane czy tragiczne jak sie wydaje na fotkach ….jak wloski trzeba czesto ciut ulozyc bo czysta wyprana welna jest siankowata szczegolnie spod czapeczki ;) Wystarczy jednak ciut zelu ,oliwki czy odzywki i juz mozna ulozyc dowolna „ulozona“ fryzurke :)

Dziekuje za tak zarliwa dyskusje oraz za wasze zainteresowanie :* Dziekuje za odwiedziny u mnie i zapraszam ponownie :D ja jak znajde troche czasu to napewno wpadne z rewizyta :) Moc pozdrowien Ula

3 maja 2011 12:35

Pozwoliłam sobie przytoczyć słowa Uli, autorki Lenki i niech one zakończą tę dyskusję. Ja tylko mogę dodać, że żadna moja praca nie wywołała tyle emocji pozytywnych i negatywnych :-) więc tym bardziej chylę czoła przed talentem Uli. I mam nadzieję, że będę potrafiła pokazać Wam niejednokrotnie Lenkę tak, że ją polubicie :-)

Przepraszam, że tak późno "zakańczam" :-) dyskusję ale utkwiłam w ogródku. Na północy Polski śniegu nie ma (przynajmniej jeszcze...) więc walczyłam ostatnie kilka dni z ogródkiem, jeździłam po szkółkach z roślinami, projektowałam, myślałam, podlewałam... Czuję, że to będzie moja druga pasja. Weronika i Błażej tez organizują ogródek, mam nadzieję, że wkrótce Wam pokażą ;-) Niech to będzie ostatni post bez zdjęć, wybaczcie ich brak.

Miłego wieczoru

koronka

Temat lalek ooak

2011-04-27T20:14:00.002+02:00

Bardzo zaintrygowały mnie Wasze komentarze.

Patti pisze:
"przerażająca, wygląda strasznie"
"mnie osobiście wystraszały i przeraziły"

z uśmiechem przez życie pisze...

"Dla mnie to mistrzostwo świata!"

Kankanka:
"Bałabym się ich"

kasia pisze...

"CUDO!!!!Jestem wielbicielka Uli i jej prac(sama mam jedna).Kazda jest dzielem sztuki..."

Magda z laprovence:
"Ich twarze przypominają mi troszkę zmumifikowane główki. "

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaale jaja! :-) Kompletnie nie spodziewałam się tak różnych reakcji :-)

Oczywiście nie neguję Waszych negatywnych odczuć i szanuję Wasze zdanie ale nie mogę pojąć. Wszystko chyba zależy od spojrzenia. Ja patrząc na te lalki nie widzę nic innego jak LALKI. Ich ogromne podobieństwo do noworodków jest tylko wielkim atutem. Te naturalnych wielkości lalki ooak jeszcze bardziej przypominają noworodka aczkolwiek mi osobiście też się podobają, dla mnie to sztuka. Nie spodziewałam się, że tak kontrowersyjna okaże się Lenka. Bardzo cenię Wasze zdanie, zarówno pozytywne jak i negatywne, ważne że szczere.

Chętnie poznałabym jeszcze inne opinie. Jestem baaaardzo ciekawa Waszych reakcji, pozytywnych czy negatywnych. Zobaczymy czy więcej będzie na "TAK" za laleczkami ooak czy na "NIE". Z góry dziękuję.

koronka

Lenka

2011-04-26T19:14:00.000+02:00

Kwintesencja piękna i talentu. Spełnione wielkie marzenie o maleńkiej istocie. Jestem wielką szczęściarą, że mogę Wam ją pokazać. Lenka. Ma 13 cm.

Chylę czoła przed autorką tej pracy, do samej ziemi. Ulepić, wyrzeźbić, ukształtować taki cud...

Gapię się na nią, gapię, gapię, gapię!!!

To jedna z najładniejszych laleczek ooak jakie widziałam. Jest dziewczynką ale ubrałam ją na niebiesko bo tak mi do niej pasowało. Ubranko robocze bo nie mam chwilowo czasu nad nim popracować. Kaftanik jeszcze nawet nie jest skończony. Na pewno pokaże ją jeszcze w niejednym ubraniu. Póki co zobaczcie na blogu Uli w oryginalnym uszytym przez nią ubranku. Ula zrobiła tą laleczkę. Wielkie brawa dla Niej. Tu jest Jej blog:

Blog Uli

Pozdrawiam

koronka

Prezent świąteczny

2011-04-21T22:52:00.000+02:00

To są chyba pierwsze święta, jakie spędzam bez rodziców. Moja mama przygotowała w związku z tym piękne prezenty dla nas. Pomyślała również o Weronice i Błażej oraz Hani :-) ale o tym pewnie w święta opowiem.

Ja chciałam dziś pokazać co ja przygotowałam dla rodziców. Mam nadzieję, że Im się spodoba :-)

Te kwiaty widziałam już na kilku blogach. Nie wiem czy to jakiś pomysł autorski? Najwięcej i najładniejsze widziałam na blogu Llooki. Mam nadzieję, że nie kopiuję praw? A może to kwiaty tildowe? Nie wiem ale bardzo mi się spodobało ich szycie. Wszystko można tym ozdobić.

Zdjęcia robione w pośpiechu wieczorem więc nie są najlepsze. Jednak lepsze takie niż żadne :-)

Jak widać jest to taka zawieszka, którą można zawiesić wszędzie.

Miałam dziś wspaniały dzień, z różnych powodów. Mam nadzieję, że Wy też! Życzę zatem wspaniałej nocy, zwłaszcza tym, którzy poświęcają ją na przygotowania świąteczne. Zapewne moja mama :-) Tata też.

Ogólnie rzecz biorąc bawcie się dobrze przy sprzątaniu, kupowaniu, pieczeniu i gotowaniu.

koronka

Pastelowy

2011-04-16T20:53:00.001+02:00

W towarzystwie kamieniczek od Jolanny w tych samych, pastelowych kolorach.

Z gąską.

No co ja mogę powiedzieć. Początkowo myślałam, że nigdy nie uszyję królika bo wszyscy je szyją. I co? Który to już uszyty przeze mnie królik? Kolejny. No cóż. Lecę szyć następnego :-)

Miłego wieczoru

koronka

Choć kurą nie jestem...

2011-04-10T17:05:00.000+02:00

...naprodukowałam trochę jajek.

Święta przecież idą.

koronka

Pomoc kuchenna...

2011-04-07T17:37:00.000+02:00

Już nie będę sama w kuchni :-) Mam nową pomoc kuchenną.

W łazience mam już dwie koleżanki, teraz mam nową w kuchni :-)

Wygląda na to, że dziś na obiad będzie gęś...

Wisi sobie w mojej kuchni na lodówce.

Będzie piękną ozdobą nie tylko na święta :-)

Mam nadzieję, że Wam się podoba moja lala :-)

koronka

Łóżeczko Hani

2011-03-27T22:49:00.000+02:00

Było ono zaprezentowane tutaj w wersji oficjalnej. W tamtym poście inne rzeczy były ważne :-), nie samo łózko Hani ale chciałabym je lepiej zaprezentować bo w sumie trochę się nad nim napracowałam.

Jest różowe (bo jakie mogłoby być inne ;-), a moją inspiracją było to:

Zdjęcie jest kiepskie, oj nawet bardzo, wiem, ale robiłam je aparatem w telefonie komórkowym, w dodatku robiłam zdjęcie fotce znalezionej przypadkiem w jakimś czasopiśmie :-)

W każdym razie jak je zobaczyłam wiedziałam już, że Hania musi takie mieć :-) I ma. Prawie takie samo.

Któregoś dnia kupiłam na Pchlim Targu pościel. Tkanina, z której była uszyta tak bardzo mi się podobała, że chciałam koniecznie ją wykorzystać. Pomyślałam sobie, że będzie z niej ładna pościel dla Hani do łóżka. Zaczęłam więc robić łóżko. Zastanawiałam się jak je pomalować. Kolor różowy jakoś najbardziej mi odpowiadał. Pomalowałam. Wszystko pięknie tylko do tego koloru zupełnie nie pasowała mi tkanina, z której miałam uszyć pościel :-) Uszyłam więc z innej, a z tej uszyłam Weronice koszulę nocną. Jak widać w trakcie pracy moje początkowe koncepcje totalnie się zmieniają. :-)

A pościel Hani uszyłam z innej, białej w jakieś kwiaty.

Zarówno poszewki z poduszek jak i z kołdry można zdjąć więc w przyszłości mogę uszyć inną pościel. Żeby "dosłodzić"lekko" tą mało-dziecinną tkaninę uszyłam białą poduszeczkę i doszyłam jej biało-różowe kwiatki. (Widać na powyższym zdjęciu) Kocyk również delikatnie ozdobiłam.

No cóż, tym pościelowym akcentem kończę na dziś. Jutro znów poniedziałek, nowy dzień, nowe szanse i możliwości :-) (Tak mawia mój optymistyczny mąż).

Życzę Wam wspaniałego tygodnia.

koronka

Ozdoby Wielkanocne

2011-03-27T15:31:00.000+02:00

Święta się zbliżają. W sumie nie planowałam szyć ozdób świątecznych na Wielkanoc ale jakoś mnie naszło wczoraj i uszyłam jajka. Poprzyczepiałam do wieńca, który na co dzień zdobi moja kuchnię. Całkiem mi się podoba, delikatnie pastelowo, tak jak lubię :-)

Na lekko beżowej ścianie, biały wianek z pastelowymi jajami wygląda ślicznie :-), jak dla mnie oczywiście.

Do tego uszyłam serducho w królikiem.

Razem tworzą zgrany duet.

Zarówno jajka jak i serducho to oczywiście szablon z książki Tone Finnanger "Crafting Springtime Gifts". Jak mnie znów "najdzie" to może jeszcze coś na święta uszyję.

Miłego popołudnia.

koronka

Oświadczenie

2011-03-25T16:16:00.000+01:00

Niniejszym oświadczam, że tegoroczny sezon ogrodniczy uważam za otwarty!

Mój drugi miniaturowy królik. Nie będę się zarzekać ale chyba to już ostatni. Kiedy go szyłam, byłam pewna, że już więcej takich małych szyć nie będę. Kiedy go skończyłam, zapomniałam o trudach wywracania na drugą stronę i już nie byłam tego taka pewna :-)

Efekt jest zadowalający.

W moim prawdziwym ogródku oraz w ogródku Weroniki i Błażeja dużo się w tym roku będzie działo. Będę relacjonować na bieżąco (niekoniecznie z mojego, a może... ale na pewno z Weroniki i Błażeja.)

Poniżej królik z prawdziwą truskawką.

Miłego, ciepłego, słonecznego weekendu na Waszych balkonach i w Waszych ogródkach życzę.

Monika

Maryś

2011-03-22T15:47:00.000+01:00

Ma na imię Maryś.

Dostanie go chłopiec o imieniu Marian, a ponieważ wszyscy mówią na Niego Maryś tak też postanowiłam nazwać królika. Marian jest moim małym sąsiadem, tak małym, że sam jeszcze imienia nie nada :-)

Uszyty jest z serii tkanin, które są jednymi z moich ulubionych. Piękne, delikatne, pastelowe, może oprócz tego brązu są pastelowe. Niektóre tkaniny tak mi się podobają, że po prostu muszę je mieć :-) Nawet nie muszę z nich szyć, wystarczy, że mogę na nie popatrzeć. Też tak macie?

Marianek jeszcze stać nie potrafi ale Maryś tak, więc na pewno Go nauczy :-)

Pozdrowienia wiosenne dla wszystkich uszytych królików i ich właścicieli :-)

koronka

Królik, ot taki jak wszystkie

2011-03-20T14:49:00.001+01:00

Dwa dni bez internetu to dramat. Neostrada już drugi raz w tym miesiącu zastrajkowała. Ma to jednak swoje plusy. Odwiedziłam znajomych to raz. Skończyłam dawno zaczętego królika to dwa. Skończyłam porządki w szyciu to trzy.

Ja wiem, że nudy, tych królików jest mnóstwo, wszyscy je szyją ale w sumie to się nie dziwię bo coś w sobie mają... Nawet jak nie są miniaturowe. :-)

Hania, moja mała sąsiadka, dla której był uszyty, nazwała go Zosia. Zosia była dziś z nami na spacerku nad morzem. Ponieważ nie chciała wcale wracać, (Hania, nie Zosia), musieliśmy się bawić, że jak natychmiast nie wrócimy do domu to Zosia zrobi AFERĘ bo jest głodna i śpiąca. Hani to słowo się bardzo spodobało, szybciutko szła do samochodu i ciągle powtarzała, że zaraz będzie afera :-)

Zosia potrafi siedzieć i stać. Jest czerwona i zielona (bo to ulubione kolory Hani) i biała :-)

Pozdrawiam

koronka

Ważne wieści ze świata Weroniki, Błażeja i Hani

2011-03-15T21:10:00.002+01:00

Weronika i Błażej kupili Hani nowe łóżko, już takie dla starszego dziecka. Po pierwsze: gdyż Hania zaczęła próbować wychodzić górą z łóżeczka, po drugie....odpowiedź na końcu.

Weronika próbowała dziś położyć spać Hanię na próbę w nowym łóżku. Początkowo Hanka bała się nowości i kurczowo trzymała się koszuli nocnej mamy.

Weronika cierpliwie tłumaczyła jej, że to jej nowe łóżeczko i nie ma się czego bać. Początkowo niewiele to pomagało.

Potem jednak Hania oswoiła się i próbowała nawet na łóżko sama wejść.

Kiedy mama posadziła na nim królika...

...Hanka stwierdziła, że chyba faktycznie nie ma się czego bać jeśli królik się nie boi i usiadła razem z nim.

Aż wreszcie znużona walką ze strachem dała się położyć pod kołderkę.

A kiedy wreszcie zasnęła Weronika pochyliła się do córeczki, pocałowała ją w czoło na dobranoc.

Szepnęła jej do uszka (choć córeczka nie słyszała, pogrążona we śnie): już za kilka miesięcy będziesz miała braciszka albo siostrzyczkę...
Dobranoc córeczko.

............................................................................................................................................................

koronka

Miniaturowa Tilda/Miniature Tilda angel

2011-03-11T20:04:00.001+01:00

Wydało się... Kankanka mnie rozszyfrowała więc muszę się już oficjalnie do tego przyznać. Wiem, że będziecie zawiedzeni ale... to nie ja szyję i robię wszystkie miniaturki, które pokazuję na moim blogu. Otóż mam w niewoli krasnoludka. Zmuszam go do szycia tych wszystkich miniaturek. Za to czasem daję mu jeść. Ale nie jest on taki idealny bo sprzątać nie chce. Tylko proszę, nikomu ani słowa bo Kasia twierdzi, że to nielegalne mieć krasnoludka. Żeby się przypadkiem nie wydało bo mnie zamkną... ;-)

Strasznie rozbawiłyście mnie tymi komentarzami :-) W ogóle bardzo ucieszył mnie odzew na miniaturowego królika. Nie spodziewałam się, że aż tak się spodoba. Uważam to za swój mały sukces (znaczy miniaturowy ;-) To mnie oczywiście zmobilizowało do spróbowania uszycia miniaturowej Tildy.

Zarówno królik jak i Tilda uszyte są na maszynie. Jak szyłam Hanię, tą najmniejszą, szyłam ją ręcznie i twierdziłam, że uszyć na maszynie się nie da. Otóż da się. :-) Jak zwykle największy problem miałam z wywróceniem wszystkiego na drugą stronę. Wali na francuskim blogu fanów Tildy napisała, że mój królik to najmniejszy Tildowy królik na świecie. W takim razie chciałabym dziś pokazać prawdopodobnie najmniejszego aniołka Tildowego na świecie :-)

Ma ona około 10 cm.

Jest to anioł uszyty na podstawie ciała z książki Tone Finnanger ( ten gruby model Tilda). Oczywiście w duuużym pomniejszeniu. Anioł będzie wisiał w pokoiku Hani na ścianie. Kolorystycznie nie bardzo się tam wpasuje ale ja uważam, że ściany i meble w pokoju dziecka powinny ze sobą współgrać kolorystycznie ale zabawki i ozdoby powinny być kolorowe.

Zastanawiałam się czy ubrać jej spodnie pod sukienkę czy nie. Ma takie ładne nóżki:

Zdecydowałam ostatecznie, że tak.

A poniżej na zdjęciu moje maleństwa: anioł, królik i misio, uszyty również na podstawie pomniejszonego wykroju z książki Tone, razem z łyżeczką do herbaty.

Przesyłam dużo zdrówka wszystkim zaglądającym do mojego małego świata. Ja ciągle w łóżku. Nie mogę się jakoś doleczyć. Choć kocham miniatury to jednak tych miniaturowe wirusów i bakterii nie cierpię ;-)

koronka

Królik Tilda miniaturka :-)

2011-03-09T11:46:00.001+01:00

Weronika oglądając Wasze blogi zauważyła, że wszystkie dzieci bawią się teraz, własnoręcznie uszytymi przez ich mamy, królikami Tilda. Postanowiła uszyć takiego również dla swojej córeczki - Hani. Uszyła (m)!

Ma 8,5 cm!!! Jest cudny, przesłodki! Jestem w nim zakochana na amen. Hania też. Nie wypuszcza go z rączek.

A oto i cały on:

To jest tak jak mam gorączkę. Nie mogę wtedy spać i wymyślam. Już dawno marzyło mi się uszycie miniaturowej Tildy. Może uszyję kiedyś ale tą grubą wersję bo ta normalna ma zbyt chude ręce, nogi i nie byłoby możliwości przewrócić ich na drugą stronę. Jak zaczęłam szyć tego króliczka myślałam sobie, że uszy i ręce nie będą ani szyte, ani wypychane bo nie da się ich przewrócić na drugą stronę. Chciałam wyciąć je z posklejanych 3 warstw tkaniny. Jednak uszyłam i dało się :-) jednak z wielkim trudem. Uszy dopiero za drugim razem wyszły.

A tu z normalnych rozmiarów królikiem dla porównania.

Królik jest maciupki, malusieńki :-)

Pozdrawiam z miniaturowego świata.

koronka

Ściana

2011-02-28T16:20:00.000+01:00

Powooooli, powoli powstaje pokoik Hani, który dawno jest w moich planach ale nie było okazji/możliwości się za niego wziąć. Przeglądam różne pokoiki, ciągle coś wpada mi w oko i myślę: "to jeszcze muszę zrobić, to jeszcze bym chciała", a potem okazuje się, że nie wszystko się da zrobić miniaturowe (może i się da ale bardziej zdolni to potrafią) i nie wszystko wygląda tak, jak bym sobie życzyła :-)
Póki co zrobiłam fragment jednej ściany.

Kolory będą subtelne, pastelowe, tak jak lubię :-) Wybrałam do pokoiku Hani biały, jasny róż i... no właśnie tu był dylemat. Chciałam pistację. Pojechałam kupić pistacjowy pigment i nie mogłam znaleźć. Kupiłam więc oliwkę. Myślałam, że jak będzie bardzo jasna to wyjdzie właśnie pistacja. Poszłam jeszcze do jednego sklepu i kupiłam pistację! W domu rozrobiłam oba kolory i... powstał dylemat: który? Oba bardzo mi się podobały.

Zdjęcie jest bardzo ciemne ale jak próbowałam je rozjaśniać to kolory traciły swoją prawdziwą barwę. Tylko w tej wersji (przynajmniej na moim monitorze) wydają się takie jak w rzeczywistości. Mój mąż stwierdził, że pistacja i róż wyglądają ciut kiczowato. Chyba miał rację. Wybrałam oliwkę.

Ściana będzie biała, panele na niej oliwkowe, meble różowe. Panele będą lekko odstawały od ściany bo chciałabym zrobić delikatne podświetlenie. Czy mi się uda nie wiem bo nie znam jeszcze rozwiązania technicznego. Czy można jeszcze dostać takie małe żaróweczki do baterii? A może ktoś zna jakieś rozwiązanie? Jakieś ledy czy coś. Nie znam się na tym niestety :-(

Ten napis, który widać to maleńkie literki, które udało mi się wyciąć z drewna :-) Weronika (ja) próbowała uszyć literki ale jej nie wyszły (mi :-). Błażej widząc frustracje ukochanej wyciął literki z drewna (ja). Taka jest oficjalna wersja. To najmniejsza rzecz jaką do tej pory wycięłam. Da się :-)

Pomalowałam je na biało. Na oliwkowych panelach, nad różowym łóżeczkiem będą wyglądać ładnie, tak sądzę.

A poniżej kawałek ściany z fragmentami potencjalnej podłogi.

Łóżeczko jest już prawie gotowe muszę tylko uszyć pościel. Pracuję nad tym :-)

Pozdrawiam

koronka

Tak się bawi mała Hania...

2011-02-25T16:46:00.000+01:00

Już dawno temu przyszła do nas przesyłka. Właściwie to z okazji narodzin Hani (a ona ma już prawie rok). Prezent zrobiła nam ... Hania.

Napisała do nas list, na własnoręcznie zrobionej papeterii:

Koperta również była zrobiona przez Hanię.

W kopercie oprócz listu był kocyk. Na kocyku Weronika sadza córeczkę, kiedy ta chce się bawić na podłodze. (Widać tu jej grubą nóżkę ;-) i pięknego ptaszora naszytego na kocyku).

Oprócz kocyka córeczka Weroniki i Błażeja dostała grzechotkę i słonika własnoręcznie zrobione przez Hanię.

Tak się bawi mała Hania :-)

Próbuje wejść na konika.

Ale niestety się jeszcze nie udaje. (Konika kupiłam).

Nie szkodzi, zawsze można pojeździć wózeczkiem.(Wózeczek zrobiłam ale o tym już było).

Haniu, bardzo bardzo Ci dziękujemy :-) Chciałabym tu jeszcze zaznaczyć, że Hanię do dzisiejszego odcinka ubrała Jagna. Można o tym przeczytać tutaj.

Życzę wszystkim wspaniałego weekendu!

koronka

Hania na saneczkach!

2011-02-22T21:03:00.000+01:00

Na dworze mróz i śnieg ale świeci też piękne słoneczko dlatego dziewczyny postanowiły wykorzystać aurę i pójść na sanki.

Weronika ubrała się w ciepłą kurtkę i szalik oraz śniegowce (wszystko z zeszłego roku więc nie będę jakoś szczególnie prezentować). Na zaprezentowanie zasługuje strój Hani. Hania została ubrana w bardzo cieplutki sweterek i czapkę z pomponem zrobioną dawno już temu przez Ciocię anya.es. Nie miałam okazji jeszcze ich prezentować bo były za duże na Hanię i musiała do nich dorosnąć ;-)

Nawet guziczki zapasowe do sweterka dostałyśmy :-). Ania "machnęła przy okazji" coś jeszcze ale będę prezentować przy innej okazji. DZIĘKUJĘ ANIU :-) Sweterek i czapeczka pięknie komponuje się z Hani niebieskimi oczami. Reszta kompozycji szalik, rękawiczki i kombinezon to moja twórczość własna.

Weronika wystawiła saneczki na śnieg:

Posadziła na nich Hanię:

I poszły...

Śnieg był tak głęboki, że Weronika w nim grzęzła. Saneczki z Hanią też. Naprawdę ciężko było iść. Czasem zdarzyło się, że mama upadła na pupę:

A za chwilę saneczki się przewracały i mała Hania leżała w śniegu:

A gdy dotarły na górkę... to dopiero była zabawa! Hania piszczała z radości kiedy jechała w dół, gdzie czekała na nią mama.

A potem jeszcze raz! I jeszcze!

Ale była zabawa!

A na koniec mama zamieniła się w konia pociągowego.

A Hanusia poganiała go bacikiem.... :-)

Dziewczyny wróciły do domu...

...całe mokre i szczęśliwe.

Koniec dzisiejszego odcinka :-)

....................................................................................................

Oczywiście, że sanki :-) Dziękuję za Wasze komentarze pod zagadkowym postem. Jesteście tak kreatywne, że patrząc na kilka deseczek widzicie różne przedmioty. Mało tego... Zrobiłam jeszcze coś z drewna (ale o tym w następnym poście) i choć te deseczki nie miały nic wspólnego z tą rzeczą, kilka z Was pisało, że właśnie to!

Saneczki wyszły mi całkiem równo, o dziwo!

A tak powstawały:

Żeby pokazać ich skalę zrobiłam zdjęcie ze średniej wielkości pomarańczą.

Serdecznie wszystkich pozdrawiam. Fajnie, że do mnie zaglądacie!

koronka

Ps. Hania po takim spacerze na pewno spokojnie prześpi całą noc. Wam też życzę spokojnych snów.

Zagadka

2011-02-22T13:21:00.000+01:00

Czy ktoś się domyśla co z tego powstało???

Odpowiedź wieczorem, zapraszam!

Zapraszam szczególnie TYCH, którzy lubią moją historię bo będzie o małej Hani :-)

Do miłego

koronka

Anioł

2011-02-18T21:51:00.000+01:00

Miał być biało-różowy, dla dziewczynki, która niedawno przyszła na świat.

Wyszedł tak:

Kiedyś się nauczę malować ładne buzie... Chciałam aby był taki zapatrzony, modlący.

Buciki

Spódniczka

Ot i cały on :-)

Życzę miłego weekendu :-)

Czy Radość może być biała?

2011-02-14T21:00:00.000+01:00

Takie pytanie nietypowe: czy RADOŚĆ może być biała??

"Wesołe Święta" się dawno skończyły więc napis musiałam zdjąć. Otwory w ścianie zostały, listewki też więc trzeba coś powiesić. Pomyślałam sobie, że zrobię kolejny napis. Długo zastanawiałam się co to ma być i wymyśliłam, że będzie to RADOŚĆ i SZCZĘŚCIE. Taki napis na cały rok, na całe życie...Chciałam żeby całość była biała. Jakiś czas temu uszyłam R i stanęłam. No bo jak radość ma być biała? Przecież kojarzy się z tęczą kolorów! I co teraz?

No właśnie. Co teraz. Ściana jest taka lekko beżowo-szara, biały napis będzie tworzył z nią delikatny kontrast (jak ja lubię delikatny!) ale taki delikatny kontrast pasował by chyba lepiej do SPOKÓJ? A ma być RADOŚĆ. Zrobiłam więc różę.

Tylko czy kolory tej róży wystarczą mojej RADOŚCI? Mam jeszcze pomysł, żeby jedną z literek zrobić w kolorze róży, a dokładnie jej płatków: zieloną? Na przykład "Ś".

Takie targają mną dylematy ;-) Może KTOŚ ma jakiś pomysł? Będę wdzięczna za wszelką koncepcję...

Pozdrawiam

koronka

Zdarza mi się zapomieć....

2011-01-24T22:38:00.000+01:00

Zdarza się, a jakże. Podziwiam ludzi, którzy zawsze pamiętają o urodzinach WSZYSTKICH. Ja czasem nie pamiętam to taka moja wada, do której się przyznaję otwarcie i, nad którą bardzo ubolewam.

Niedawno wpadła mi w ręce kartka, gdzie mam wszystkie te daty wypisane: urodziny i imieniny rodziny i najbliższych przyjaciół. Ponieważ w styczniu i lutym aż cztery OSOBY miały "coś" postanowiłam wysłać Im kartki własnoręcznie robione. Do zrobienia pierwszych dwóch użyłam skrawków tkanin. No cóż... Mam nadzieję, że adresatki docenią to, że zrobiłam je specjalnie dla Nich bo chyba nie były całkiem udane, nawet nie chcę ich pokazywać na blogu. Dwie kolejne wyszły, ku mojemu zdziwieniu, całkiem całkiem :-)

Na zdjęciu dokładnie nie widać ale składa się ona z trzech kolorów, ciemnoniebieski (kartka i podstawa kwiatka), białe są koronki i wnętrze kwiatka oraz lila jest jego środek oraz kartka wystająca ze środka.

Lepiej chyba widać na tym zdjęciu:

Druga jest w jaśniejszej tonacji:

Połączenie niebieskiego i białego jest takie czyste. Bardzo je lubię.

Kolory niby chłodne ale kartki robione z sercem więc mam nadzieję, że chłodu tego czuć nie będzie :-)

Miłego wieczoru życzę

koronka

Urodziny

2011-01-16T14:38:00.000+01:00

Rok i kilka dni temu urodziła się Sandra, moja chrześnica. Dziś wszyscy świętują Jej pierwsze urodziny. Wszyscy oprócz mnie :-(
Impreza jest w restauracji nad morzem, pyszne jedzenie, ciasto, kawa, mmmm....
A ja?
Chora jestem i zostałam w domu. Leci mi z nosa, łzy tez mi lecą, czuję się również "dobrze", a mój wygląd jest wprost proporcjonalny do samopoczucia więc lepiej było zostać w domu.
I wcale Im nie zazdroszczę, wcale!
Bo kiedy Oni wyglądają za okno i patrzą na morze, ja w tym czasie gapię się w monitor komputera.
I podczas gdy Oni piją szampana, ja piję herbatę z cytryną....
I jak Oni jedzą pyszny obiad i jeszcze pyszniejsze ciasto do kawy, ja wcinam antybiotyk i kanapkę z czosnkiem.
ŻYĆ nie umierać :-) To znaczy Oni tak, a ja? A ja SZYĆ nie umierać :-) Tak czy inaczej każdy ma jakiś powód żeby nie umierać :-)
Tak poważnie to nie jest tak źle. Jest mi oczywiście przykro, że nie mogłam zobaczyć Sandry i świętować Jej pierwszych urodzin, być z Nimi wszystkimi, cieszyć się pięknym miejscem i dobrym jedzeniem ale no trudno. Choroba jest naturalną sprawą i naturalnie przyjmuję tę sytuację. Uprasowałam moim chłopakom koszule, dałam pełnomocnictwa (do reprezentowania chrzestnej) oraz prezenty i pojechali uczestniczyć w imprezie w Swoim i moim imieniu :-) Za rok na pewno będę świętować razem ze wszystkimi.

Tak wyglądały prezenty, ale póki co chciałabym pokazać część prezentu dla Sandry. Pierwsza część to ubranka kupione w sklepie, druga część to literki, a trzecia - królik. Ubranek pokazywać nie będę bo to nie moja praca, pokażę królika i literki.

Właściwie to Pani królikowa.

To jest już drugi królik, którego uszyłam w całości bo na warsztacie mam jeszcze trzy. Jeden prawie skończony, a dwa pozostało tylko w połowie.

A oto literki.

Mam też zdjęcie, jak wszystkie razem tworzą napis ale jakoś krzywo w pośpiechu poukładałam te literki więc nie pokażę.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich mnie czytających i oglądających i życzę miłego, spokojnego popołudnia

koronka

PS. Dostałam w międzyczasie telefon i już wiem, że prezent się podobał :-) jupi! (czy jak to się tam pisze ;-)

Marzenie Weroniki...

2011-01-11T22:31:00.000+01:00

Weronika wciąż marzy...Ona, suknia ślubna, kapelusz i jej ulubione Ambiry...

Kto wie, może jej marzenia się kiedyś spełnią...

A ja marzę, żeby im ten ślub kiedyś zrobić... Zaczarowany, piękny.

Trzeba marzyć bo marzenia się spełniają.

Mam nadzieję, że mój powyższy "Projekt Weroniki Ślubnej" Wam się podoba.

Pozdrawiam :-)

koronka

Święta w domu moim...

2011-01-04T16:06:00.002+01:00

Już wprawdzie po świętach ale ja chciałam jeszcze do nich wrócić i pokazać co w związku z nimi wytworzyłam.

W tym roku dość mocno zaangażowałam się w wyczarowanie świątecznej atmosfery. Uszyłam/zrobiłam kilka rzeczy, część już prezentowałam, tj. anioły I i II, napis "Wesołych Świąt" oraz Mikołajkę.

I tak Mikołajka ostatecznie znalazła miejsce na kominku, jako ozdoba wieńca:

Uszyłam poduszki, czerwone w białe kropeczki, z tkaniny Tildowej. Na zdjęciach tak nie widać tych kropek niestety.

To są pierwsze poduszki jakie w życiu uszyłam, na pewno nie ostatnie. W sumie jestem nawet z nich zadowolona choć... nie są skończone. Ozdobić je miały kwiatki i serduszko jakie zrobiła dla mnie Jolinka (pokazała je tutaj). Niestety NIE ZDĄŻYŁAM ich już przyszyć. Jednak nie żałuje bo mam zamiar ozdobić nimi inne poduszki, które uszyję. Przynajmniej będą zdobiły moje poduszki przez cały rok, a nie tylko przez święta.

Tej białej poduszki nie uszyłam. Kupiłam ją jakiś czas temu ale świetnie wkomponowała mi się w klimat świąt. Na jej obraz i podobieństwo mają być uszyte całoroczne poduchy z kwiatkami od Jolinki.

Jolinka uszyła dla mnie również serducha. Najpierw zamówiłam u Niej niebieskie bo, choć kompletnie mi do niczego nie pasuje, musiałam je mieć. Jak zobaczyłam na Jej blogu jeszcze białe i czerwone - musiałam je mieć również! Są przecudne! Jolinko, apeluję do Ciebie: nie rób już innych wersji kolorystycznych :-)

A tak wygląda białe:

Kolejne moje wytwory to ozdoby choinkowe. Szyłam je już dwa lata temu.

Ozdobiłam skromnie również taki wieniec:

Świeczniki dostały świąteczne ubranie :-)

Na szybach w drzwiach poprzyklejałam płatki śniegu.

Przy wejściu do domu powiesiłam taki wieniec:

Te "kwiaty zimowe" na nim to miały być gwiazdy :-) ale jakoś bardziej kwiaty przypominają.

Piękną niespodziankę zrobiła mi kolejny raz Agnieszka (Jagna) i przysłała mi taką, własnoręcznie robioną kartkę.

Jej renifer na kartce jest prawie identyczny z moim, którego kupiłam w zeszłym roku JYSK :-)

Jeszcze raz dziękuję Agnieszko!

A pod choinką znalazłam w tym roku to:

Pewnie każda szyjąca osoba już coś takiego posiada. Ja jeszcze nie miałam więc bardzo bardzo mi się prezent podobał :-)

Może zrobię jeszcze post z ujęciem całości, zobaczymy.

Życzę miłego wieczoru.

koronka

Czarodziejski fartuszek

2011-01-03T14:21:00.000+01:00

Mała Hania odwiedziła nas w Nowy Rok. Bawiłyśmy się świetnie dwoma misiami, które miały na sobie fartuszki. Hania (na niby) wieszała te fartuszki na sznurku bo misie je zmoczyły. Ta zabawa była dla mnie inspiracją do uszycia fartuszka dla Hani.

Fartuszek ozdobiony jest falbankami i kwiatkami oraz kokardką.

Fartuszek jest malutki bo Hania ma dopiero ponad dwa latka.

Może i jest malutki ale za to czarodziejski. Kiedy Hania go nałożyła okazało się, że potrafi czarować. Wzięła do rączki różczkę i wyczarowała nią herbatkę w dzbanuszku.

Potem wzięła dzbanuszek....

...i nalała z przejęciem herbatkę do filiżanki.

A nastepnie dopilnowała, żeby ciocia wypiła do ostatniej kropelki.

Pyszna była ta zaczarowana herbatka ;-)

Z pozdrowieniami

ciocia koronka

Świąteczna Weronika

2010-12-20T20:03:00.000+01:00

Weronika tez już ubrana na święta:

W międzyczasie ją ubrałam ale czy zdążę ubrać Błażeja... hmm, nie wiem, zobaczymy. On, w każdym razie, powiedział, że to nie ważne czy będzie miał nowe ubrania czy nie. Najważniejsze dla niego jest aby dziewczyny ładnie wyglądały bo będą ozdobą tych świąt.

Ta mała dziewczyna Błażeja ciągle broi:

Weszła na krzesło i mało nie spadła. Na szczęście Weronika, choć zajęta mierzeniem nowych ciuszków, jednak czujna (jak to mama) przybiegła w odpowiednim czasie:

Mała rozrabiaka :-)

Pozdrawiam

koronka

Moje "Wesołych Świąt"

2010-12-18T21:56:00.001+01:00

Tak jak planowałam, uszyłam napis:

Uszyłam go z tildowej tkaniny czerwonej w białe kropeczki, jednej z moich ulubionych. Nie jestem pewna czy dobrze widać na zdjęciu. Do tego gwiazdki z filcu.

W każdym razie mam już trochę wprawy w szyciu literek i wiem już także, że to czy są krzywe czy nie zależy głównie od tkaniny, z której są uszyte. Ta na literki nadawała się świetnie.

Powiesiłam je na białej wstążce. Myślę, że ładnie to wygląda.

Wieszałam napis sama. Pierwszy raz wierciłam dziury w ścianie. Wyszło całkiem prosto :-)

A na kominku wisi wieniec, a na nim śpi Mikołajka, jak widać :-). W innym poście pokażę bliżej. Szukała miejsca, szukała aż znalazła.

Życzę Wam abyście w tej przedświątecznej krzątaninie znaleźli trochę czasu na własne, małe przyjemności.

koronka

Aniołek?

2010-12-16T22:15:00.000+01:00

Czasami tak. Jak śpi (powiedziała Weronika ;-)

Tak ubrała Hanię na PIERWSZE ŚWIĘTA.

Potem doszła jeszcze kokardka na sukience.

Jak będzie zimno to jeszcze sweterek.

Wszyscy przygotowują się na te Święta. Weronika i Błażej też.

Pozdrowienia od nich.

koronka

U Hani był Mikołaj!

2010-12-06T16:34:00.000+01:00

U córeczki Weroniki i Błażeja Mikołaj już był:

Przyniósł Jej takie właśnie literki :-)

Można je powiesić na ścianie lub na drzwiach albo gdziekolwiek indziej. Ja powiesiłam na drzwiach ale tylko na chwilę...

...bo tak naprawdę... Literki dziś przyniesie "Mikołaj", (którego przypadkiem spotkam na spacerze), mojej ulubionej sąsiadce - dwuletniej Hani, która czasem macha mi przez okno :-)

Życzę Wam wspaniałych prezentów. Ja cały czas czekam na tą rózgę ;-)

Pozdrawiam

koronka